Προδημοσίευση από το νέο μυθιστόρημα, "Τρόμος πάνω από την πόλη"


"Κάθε μαχητής έχει μια μάχη, που είτε τον καθιερώνει είτε τον καταστρέφει" -Ηλίας Καζάν-

Το newsgf.net, δημοσιεύει σήμερα ένα απόσπασμα από το νέο αστυνομικό μυθιοστόρημα, "Τρόμος πάνω από την πόλη", που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, από τις εκδόσεις Δυάς.
Το συγκεκριμένο μέρος είναι  από το πρώτο κεφάλαιο που σιγά-σιγά βάζει τον αναγνώστη στο κλίμα του βιβλίου -ενός βιβλίου όπου οι δολοφονίες, ο φόβος, ο τρόμος αλλά και η αγωνία για την τύχη των πρωταγωνιστών του, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Απόσπασμα από το αστυνομικό μυθιστόρημα 
"Τρόμος πάνω από την πόλη"


Έγκλημα, είναι κάθε άδικη πράξη, προβλεπόμενη και τιμωρούμενη από το νόμο με ποινή. Τα εγκλήματα διακρίνονται σε κακουργήματα, πλημμελήματα και πταίσματα. 

Εγκληματίας είναι αυτός που αποδεδειγμένα έχει διαπράξει έγκλημα, τ’ οποίο αποτελεί βαρύ ποινικό αδίκημα. Ο ένοχος ενός εγκλήματος, σύμφωνα με τη θεωρία της εγκληματικότητας, πληροί τρεις προϋποθέσεις: Είχε κίνητρο, είχε τα μέσα, είχε την ευκαιρία. Ο Άγγλος συγγραφέας και κριτικός, John Ruskin, ανέφερε ότι, “η τιμωρία είναι το τελευταίο και το λιγότερο αποτελεσματικό εργαλείο στα χέρια του νομοθέτη για την πρόληψη της εγκληματικότητας”. 

Εγκληματολογία, είναι ο κλάδος της Νομικής Επιστήμης που μελετά το έγκλημα και την εγκληματικότητα, τους πρωταγωνιστές του εγκλήματος [δηλαδή, τον εγκληματία και το θύμα], καθώς και τα μέτρα για την καταπολέμησή του. 
Η εγκληματικότητα προσδιορίζεται κατά τόπο [περιοχή, χώρα], χρόνο, μέγεθος, δομή [είδος, βαρύτητα] και εξέλιξη [αύξηση, μείωση]. Κύρια στοιχεία που προσδιορίζουν τα παραπάνω είναι συνήθως οι αστυνομικές στατιστικές, καθώς και οι στατιστικές των ποινικών δικαστηρίων ή και άλλων δημόσιων φορέων. Παρά ταύτα, η εγκληματικότητα που προκύπτει από τις παραπάνω στατιστικές αποτελούν τη λεγόμενη “φανερή εγκληματικότητα”, σε αντίθεση με την “αφανή” ή “σκοτεινή εγκληματικότητα” που σαφώς υπάρχει αλλά δεν καταγράφεται για διάφορους λόγους όπως, για παράδειγμα, σε περιπτώσεις που δεν καταγγέλλονται. Η εγκληματολογία χρησιμοποιεί γνώσεις από πολλές επιστήμες όπως την Κοινωνιολογία, την Ψυχολογία, την Ψυχιατρική, τη Νομική και άλλες, ενώ βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την Δικαστική Ψυχολογία καθώς μοιράζονται γνώσεις και μεθόδους λειτουργώντας συμπληρωματικά η μία στην άλλη. 

Η βαλλιστική εξέταση έχει σαν στόχο την κίνηση, την συμπεριφορά και τα αποτελέσματα σε στόχο διάφορους τύπους βλημάτων. Αποτελεί εφαρμοσμένη φυσική που αποτελεί γνωστικά αντικείμενα κυρίως από την μηχανική, την θερμοδυναμική και την μηχανική των ρευστών. Διακρίνεται στην “εσωτερική” που μελετά τις προωθητικές ύλες και την φάση επιτάχυνσης του βλήματος μέσα στην κάνη του όπλου, την “μεταβατική” που μελετά την συμπεριφορά του βλήματος τη στιγμή της εξόδου, την “εξωτερική” που μελετά τους παράγοντες που επιδρούν στη κίνηση του βλήματος στην ατμόσφαιρα και την “τερματική” που μελετά τα αποτελέσματα της πρόσκρουσης του βλήματος πάνω στον στόχο. 

Η Ιατροδικαστική επιστήμη, που στην Ελλάδα υπάρχει από το 1957, ασχολείται με την εφαρμογή ειδικών ιατρικών και την εξ’ άλλων επιστημών γνώσεων και συμβάλλει στην υποβοήθηση του έργου της δικαιοσύνης. 


ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ 

"Δεν υπάρχει τίποτα βέβαιο στην ανθρώπινη ζωή 
γιατί κανένας δεν ζει όπως αυτός ήθελε” 
 -Ευριπίδης- 



Ο Διοικητής της Ασφάλειας, Παντελής Γρηγοράκος, ένιωσε το κεφάλι του να σπάει από ένα ξαφνικό, δυνατό πόνο, που σαν σουβλιά τρυπούσε τα μηνίγγια του. Έκλεισε για λίγο τα μάτια σφιχτά και τ’ άνοιξε, σχεδόν αμέσως, με τους αντίχειρες να πιέζουν τους κροτάφους του. 
Ήταν μια ζεστή μέρα η σημερινή, αλλά αυτή την εποχή συνηθίζονταν οι απότομες αλλαγές του καιρού λόγω των μεγάλων, φονικών πυρκαγιών που είχαν πλήξει το νομό πριν πέντε χρόνια και είχαν στερήσει τη ζωή σε δεκάδες αθώους ανθρώπους, καταστρέφοντας παράλληλα περιουσίες και κόπους μιας ολάκερης ζωής, καθώς και χιλιάδες στρέμματα αγροτοκτηνοτροφικών εκτάσεων. 
Ένας καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε αποκαλύψει σε τηλεοπτική εκπομπή ότι θα υπήρχε διαφοροποίηση στη θερμοκρασία με τους επιστημονικούς υπολογισμούς ν’ αναφέρουν πως θα ήταν από τρεις έως πέντε βαθμούς μεγαλύτερη τα καλοκαίρια και αντίστροφα μικρότερη τον χειμώνα. «Τα στοιχεία λένε», είχε τονίσει με ιδιαίτερη έμφαση, «ότι στο ένα τρίτο της περιοχής που αναπτύχθηκε η φωτιά δεν θα υπάρξει αναδάσωση ή περιβάλλον έτσι όπως το γνωρίζουμε. Θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στην ένταση των ανέμων, βροχοπτώσεις και εντονότερες χιονοπτώσεις. Στο υπέδαφος θα υπάρχει μείωση της ποσότητας των υπόγειων υδάτων και υποβάθμιση της ποιότητάς τους. 
»Στο έδαφος θα υπάρξουν οι μεγαλύτερες μεταβολές: Δεν θα υπάρχει δάσος, δεν θα υπάρχει η φυτική ύλη για να προστατέψει το έδαφος, με αποτέλεσμα να υπάρχει πολύ μεγάλη διάβρωση, θα υπάρξουν μετακινήσεις εδαφών, κατολισθήσεις και λασποροές. Μια συνολική αλλοίωση του εδάφους που προσφέρεται για καλλιέργεια». 
 Ήταν ένα εφιαλτικό καλοκαίρι! 
Ένα χρόνο αργότερα, διέρρευσε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι η κυβέρνηση είχε στείλει non paper στο ΝΑΤΟ και σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με το οποίο γινόταν λεπτομερής καταγραφή και απαρίθμηση υπονομευτικών ενεργειών συγκεκριμένης χώρας εναντίον της Ελλάδας, με εμπρησμούς όσο και με άλλες δράσεις. Το non paper ήταν το επιστέγασμα απόρρητης και διευρυμένης σύσκεψης στο υπουργείο Εξωτερικών με τη συμμετοχή στελεχών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών [ΕΥΠ]. Όμως, η σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων με την κατηγορούμενη χώρα έβαλε τέλος σε αυτή την πρακτική. 

Ένας θάνατος είχε σημειωθεί στη πόλη που ο Παντελής Γρηγοράκος υπηρετούσε τα τελευταία οκτώ χρόνια, τρεις μόλις μήνες πριν βγει στη σύνταξη. Δεν ήταν όμως μόνο η δολοφονία αυτή, αλλά και μια σειρά από ένοπλες ληστείες που δεν είχαν καταφέρει να εξιχνιάσουν και που τον πονοκεφάλιαζαν, όπως και τους συναδέλφους του. Γεγονότα, που δικαιολογημένα είχαν σπείρει το φόβο και το πανικό στους κατοίκους οι οποίοι με τρόμο διαπίστωναν ότι η εγκληματικότητα είχε πλέον μεταφερθεί στη περιφέρεια. Ιδιαίτερα οι ένοπλες ληστείες, αποτελούσαν μία από τις βασικές μορφές μετεξέλιξης του εγκλήματος στη χώρα. 
Μέχρι πριν μερικά χρόνια, υπήρχαν μόνο οι ληστείες σε τράπεζες, αλλά λόγω των αυστηρών μέτρων ασφαλείας που έπαιρναν τώρα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κάθε απόπειρα σε αυτά ισοδυναμούσε με καθαρή αυτοκτονία. Διάφορες συμμορίες Ελλήνων και αλλοδαπών οπλισμένων κακοποιών έκαναν συχνά επιδρομές στην επαρχία όπου η αστυνόμευση ήταν ελλιπής και, ως εκ τούτου, οι στόχοι πιο εύκολοι. Δεν δίσταζαν, μάλιστα, να πυροβολήσουν αν διαπίστωναν πως κινδύνευαν να συλληφθούν. 
Το πιο τραγικό ήταν η αύξηση των επιθέσεων εναντίον ηλικιωμένων ανθρώπων που κατοικούσαν σε απομακρυσμένα χωριά και ήταν ανήμποροι ν’ αντισταθούν. Τα εγκλήματα, σε αυτές τις περιπτώσεις, αποκαλύπτονταν αρκετές ώρες αργότερα και αφού οι κακοποιοί είχαν προλάβει να εξαφανιστούν. Εξάλλου, οι αστυνομικές περιπολίες σε κείνες τις περιοχές ήταν από ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Υπήρχαν, βέβαια, αστυνομικοί σταθμοί σε μερικά χωριά όπου υπηρετούσαν δύο, το πολύ τρεις αστυνομικοί, αλλά με ανύπαρκτο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. 
Ο Γρηγοράκος, πολλές φορές, είτε με έγγραφα είτε προφορικά, ζητούσε την αύξηση της αστυνομικής δύναμης στο νομό που τις καλοκαιρινές περιόδους ο πληθυσμός διπλασιαζόταν. Όμως, για τους καρεκλοκένταυρους αξιωματικούς του Αρχηγείου, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», ή, όπως το έλεγε πιο λαϊκά, «πέρα βρέχει». Έτσι, συνέχιζε με το λίγο ανθρώπινο δυναμικό που διατηρούσε η Αστυνομική Διεύθυνση, σε συνεργασία με τους Διοικητές του Αστυνομικού Τμήματος και του Τμήματος της Τροχαίας, να κάνει όσο το δυνατόν καλύτερα τη δουλειά του. 
Τρεις μήνες ακόμα, σκέφτηκε. 

Πριν οκτώ χρόνια κατάφερε και πήρε μετάθεση για τούτο εδώ τον ήσυχο τόπο. Στα χρόνια που υπηρετούσε στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, είχε εξιχνιάσει πολλές υποθέσεις και, παρ’ όλες τις αλλαγές στη κεντρική πολιτική σκηνή, καμία κυβέρνηση και κανένας υπουργός Δημόσιας Τάξης δεν τον είχε ενοχλήσει, επειδή έκανε πάντα καλά τη δουλειά του και δεν ασχολούνταν με τη πολιτική όπως άλλοι συνάδελφοί του. Πίστευε ότι η ενεργή πολιτική δράση δεν θα βοηθούσε την καριέρα του και αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο. Ο υπηρεσιακός του φάκελος ήταν γεμάτος επαίνους κι εύφημες μνείες. 

Ο Διοικητής της Ασφάλειας, ένιωθε να έχει γεράσει και ας ήταν μόλις πενήντα οκτώ ετών. Οι παλιές του ικανότητες, εκείνες που είχε αποκτήσει υπηρετώντας για πολλά χρόνια σε νευραλγικές θέσεις, άρχιζαν να τον εγκαταλείπουν. Παλιότερα, μόλις μία υπόθεση έκλεινε αμέσως αναλάμβανε καινούργια με αυξημένο ζήλο. Τώρα όμως, το μόνο που ζητούσε με όλη τη δύναμη της ψυχής του ήταν οι τελευταίοι μήνες του στην ενεργή υπηρεσία να περάσουν γρήγορα, να πάρει το εφάπαξ και, μαζί με κάποια χρήματα που είχε καταφέρει να βάλει στην άκρη, ν’ αγοράσει ένα μικρό σπιτάκι κοντά στη θάλασσα για ν’ ασχολείται μόνο με το ψάρεμα που ήταν η μεγάλη του αγάπη. 
Φυσικά θα είχε κοντά του και την αγαπημένη και πιστή του σύζυγο. 
Η μορφή της ήρθε στο μυαλό του και ο πόνος στο κεφάλι άρχισε να υποχωρεί. Ήταν περισσότερο από είκοσι χρόνια παντρεμένοι. Αν και δεν κατάφεραν ν’ αποκτήσουν παιδιά, παρ’ όλες τις προσπάθειές τους, αυτό δεν αποτέλεσε εμπόδιο να ζουν μια ήρεμη κι ευτυχισμένη ζωή. Όχι ότι στο γάμο τους δεν υπήρξαν στιγμές μεγάλης έντασης, ιδιαίτερα όταν ένιωθε πιεσμένος λόγω φόρτου εργασίας. Σε όλα τα ανδρόγυνα υπάρχουν τέτοιες στιγμές, αλλά η Ευγενία ήταν πολύ υπομονετική και συγκαταβατική γυναίκα. Γνώριζε εξ αρχής ότι είχε παντρευτεί έναν άνδρα με δύσκολο χαρακτήρα, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος απέναντι στη κοινωνία που είχε ορκιστεί να υπηρετεί. 
Για μια στιγμή αναρωτήθηκε εάν ο ίδιος της άξιζε. Στο παρελθόν, όταν υπηρετούσε στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής την είχε απατήσει μια-δυο φορές, πιστεύοντας πως εκείνη τελικά το είχε διαισθανθεί. Το ένιωθε ιδιαίτερα όταν τον κοιτούσε με το επίμονο και διαπεραστικό της βλέμμα που του έδινε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να εισχωρήσει βίαια στον εγκέφαλό του και να επεξεργαστεί τις παράνομες εικόνες και αισθήσεις που είχε αποθηκεύσει. Ποτέ της δεν του ανέφερε το παραμικρό, ποτέ της δεν άλλαξε την συμπεριφορά της απέναντί του. Μπορεί να μην ήθελε να τον ταπεινώσει ή να τον ντροπιάσει. Πάντως ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να του κάνει επειδή με αυτό τον τρόπο κατάφερνε να τον γεμίζει ενοχές που τον πλημμύριζαν, σαν ένα ορμητικό τσουνάμι που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. 
Σαν αστραπή πέρασε από το μυαλό του η εικόνα της εικοσιεπτάχρονης αστυνομικίνας, την οποία παράφορα ερωτεύτηκε από την πρώτη στιγμή που την αντίκρισε στο γραφείο του, όταν εκείνη του παρουσιάστηκε στην υπηρεσία μετά από μετάθεσή της από την επαρχία. Τότε ήταν τριάντα εννέα ετών. Ξεκίνησαν μια θυελλώδη σχέση που διήρκησε τρία ολόκληρα χρόνια, μέχρι που εκείνη ζήτησε και πήρε μετάθεση για κάποιο νησί του Αιγαίου, αρνούμενη να συνεχίσει να τον μοιράζεται με άλλη έστω και αν επρόκειτο για τη νόμιμη σύζυγό του. Σε κείνα τα τρία βασανιστικά χρόνια, κινδύνευσε να καταστρέψει τον γάμο του και να πέσει στη δυσμένεια της υπηρεσίας του επειδή το μυαλό του είχε πάψει να δουλεύει φυσιολογικά. Ζούσε και ανάπνεε μόνο για τις στιγμές που βρισκόταν κοντά της. Από τότε που μετατέθηκε οικειοθελώς, δεν είχαν ξανασυναντηθεί. 

Ο Γρηγοράκος δεν είχε ιδέα γιατί όλα αυτά τώρα απασχολούσαν το μυαλό του. 
Τι έπαθα τώρα και τα σκέφτομαι; Tελικά, μήπως πραγματικά είχε γεράσει και ζούσε, όπως όλοι οι ηλικιωμένοι, με τις αναμνήσεις και την συσσωρευμένη πείρα τους; Θυμήθηκε κάτι που είχε διαβάσει πριν χρόνια: «Η πείρα είναι μια γηραιά κυρία που την σεβόμαστε χωρίς όμως να εξετάζουμε το ύποπτο παρελθόν της». Όσο και αν προσπάθησε, δεν μπόρεσε να θυμηθεί ποιος ή ποια το είχε πει. 

Ο Παντελής Γρηγοράκος ήταν ένας άντρας μεσαίου αναστήματος. Το τετράγωνο σχήμα του προσώπου του αποκάλυπτε άτομο της δράσης και της ταχύτητας. Είχε ίσια μαύρα μαλλιά, με λίγες άσπρες τρίχες στο πλάι, που τα χτένιζε προσεχτικά προς τα πίσω, εμφανίζοντας ένα σχετικά μεγάλο μέτωπο με οριζόντιες ρυτίδες. Τα δυο του λαμπερά μάτια φανέρωναν άνθρωπο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Είχε παχύ μαύρο μουστάκι. 

Από τη τσέπη του σακακιού του έβγαλε με αργές κινήσεις το πακέτο με τα τσιγάρα του. Λόγω της ζέστη θα προτιμούσε να μη το φοράει, αλλά η θέση του ως διοικητής Ασφαλείας δεν του επέτρεπε να το βγάλει. Εξάλλου, κάτω από το σακάκι, περασμένο σε μια καφέ δερμάτινη θήκη, βρισκόταν τ’ όπλο του. Ήταν ένα τριανταοκτάρι τύπου Smith & Wesson, που το προτιμούσε λόγω της απλότητας του σχεδιασμού του και του γεγονότος ότι ποτέ δεν πάθαινε εμπλοκή. Αν η σφαίρα τύχαινε να κολλήσει στη θαλάμη απλά πατούσε την σκανδάλη για να ρίξει την επόμενη. 
Ευτυχώς, σε όλη του την καριέρα ελάχιστες φορές το χρησιμοποίησε και, όταν χρειάστηκε, ήταν μόνο για εκφοβισμό. Ποτέ για να σκοτώσει άνθρωπο. Θεωρούσε αποκρουστικό ένα τέτοιο ενδεχόμενο γι’ αυτό όλες οι υποθέσεις που αναλάμβανε και περιείχαν τη δολοφονία ανθρώπου, του προκαλούσαν εμετικό συναίσθημα. Μια ζωή ήταν αναντικατάστατη και μισούσε όσους με περισσή ευκολία μπορούσαν να την αφαιρέσουν. Πίστευε ότι με το θάνατο ενός ανθρώπου όλα όσα έζησε χάνονταν μαζί του. Χάνεται το παρελθόν του, το παρόν και το μέλλον του. Ακόμα και για δολοφονημένα καθάρματα ένιωθε το ίδιο έστω και αν ο θάνατός τους έκανε μια κοινωνία ν’ ανασάνει λίγο καλύτερα. 

Υπάρχει μια λαθεμένη αντίληψη, περισσότερο σε νέους αστυνομικούς, ότι κουβαλώντας ένα όπλο είναι ασφαλείς. Κανένα, όμως, όπλο δεν σε εξασφαλίζει απόλυτα όταν πρόκειται να αμυνθείς κι αυτό έχει να κάνει με την ίδια την ανθρώπινη φύση και τους παράγοντες που επηρεάζουν την έκβαση μιας πραγματικής, δύσκολης, κατάστασης. Το όπλο σίγουρα αποτελεί σημαντικό εργαλείο στη δουλειά ενός αστυνομικού, αλλά δεν είναι αρκετό για να επιβιώσει σε μια ένοπλη αντιπαράθεση, στην οποία το σπουδαιότερο παράγοντα αποτελεί η διανοητική προετοιμασία: να γνωρίζεις πως σκέφτεται ο κακοποιός, πως ενεργεί, ποια είναι η εντύπωσή του για σένα. Στις αστυνομικές σχολές ο μαθητευόμενος εξασκείται πάνω σε χάρτινους στόχους. Τι γίνεται όμως τη στιγμή που θα βρεθεί αντιμέτωπος με αστάθμητους παράγοντες; Όταν ο φόβος θα κάνει τις κόρες των ματιών να διασταλούν, όταν η αναπνοή θα δυσκολέψει, το στομάχι θα σφιχτεί και η καρδιά θα χτυπάει πιο γρήγορα από το κανονικό; Όταν αντιμετωπίζει έναν κακοποιό σε πανικό, σε απόγνωση ή σύγχυση; Όταν η ψυχοπάθειά του, η μέθη ή οι παραισθήσεις του είναι μερικές από τις αιτίες που θα τον οδηγήσουν να πυροβολήσει; 

Θυμήθηκε τα δύο αδέλφια που είχαν εκτελεστεί στη Κύπρο από αντίπαλη συμμορία, σ’ έναν ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Δύο νέοι άνθρωποι που η ίδια η μητέρα τους τα είχε σπρώξει στο δρόμο της παρανομίας απ’ όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Η Κυπριακή Αστυνομία είχε ζητήσει τη συνδρομή της Ελληνικής την περίοδο που μαινόταν ο πόλεμος των συμμοριών. Ο Γρηγοράκος, επικεφαλής μιας ομάδας έμπειρων αστυνομικών στους εκβιασμούς και στις ανθρωποκτονίες, είχαν μεταβεί στο νησί για τέσσερις μήνες παρακολουθώντας τις συμμορίες να αλληλοεξοντώνονται για τον έλεγχο της νύχτας. Μέχρι που επικράτησε η συμμορία ενός εξηντάχρονου άντρα, ο οποίος, αν και δέχτηκε σφαίρα στο λαιμό, κατάφερε να επιζήσει αλλά με διαλυμένες τις φωνητικές του χορδές. Από τότε μιλούσε αργά και βραχνά με ειδικό μηχάνημα. Έλεγχε όμως με πυγμή και αποφασιστικότητα όλες τις παράνομες δραστηριότητες της νύχτας και η αιματοχυσία είχε σταματήσει. Πίστευε ότι με αίματα, σφαίρες και εκβιασμούς δεν θα εξασφάλιζε την επικράτηση της ομάδας του, αλλά εξαγοράζοντας τα κατάλληλα πρόσωπα που θα τον βοηθούσαν να μην έχει προβλήματα και να μην είναι διαρκώς στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Με πολλή εξυπνάδα χρησιμοποιούσε τη μέθοδο του διαβόητου αρχηγού της Ιταλικής Μαφίας, Μπερνάντο Προβεντσάνο, ο οποίος επί σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια παρέμενε άφαντος. Από το 1963, όταν έσφαξε μια ομάδα αντιπάλων του, μέχρι το 2006 όταν οι καραμπινιέρηδες τον εντόπισαν και τον συνέλαβαν σ’ ένα αγροτόσπιτο στο Βουνό των Αλόγων, στη περίφημη περιοχή του Κορλεόνε απ’ όπου καταγόταν. Κρυμμένος επί σειρά δεκαετιών, ο Προβεντσάνο κατάφερε να δημιουργήσει ένα τεράστιο μύθο γύρω από το πρόσωπό του. Οι σκοτωμοί, λοιπόν, υπό την αρχηγεία αυτού του, χωρίς μιλιά, εξηντάχρονου άντρα αποτελούσαν πλέον παρελθόν στο νησί της Αφροδίτης. 

Στην Αθήνα ο Γρηγοράκος, υπηρετώντας στην Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, είχε βιώσει την εν ψυχρώ δολοφονία ενός σκληρού ελληνοαμερικάνου κακοποιού έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, τη στιγμή που αστυνομικοί τον συνόδευαν για να δικαστεί. Ο αδελφός του είχε δολοφονηθεί μέσα στις φυλακές από δηλητηριασμένο φαγητό και ο πατέρας τους είχε εκτελεστεί μέσα στο αυτοκίνητό του, όταν είχε σταματήσει μπροστά από έναν σηματοδότη που είχε ανάψει κόκκινο. Και σε αυτή την περίπτωση ο πατέρας ευθυνόταν για το τραγικό τέλος των παιδιών του, φέροντας πλήρως την ευθύνη για το δρόμο που είχαν διαλέξει. «Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα». Η σκέψη ότι οι ίδιοι οι γονείς σπρώχνουν τα παιδιά τους στη παρανομία είναι τουλάχιστον σοκαριστική. 

Τα πράγματα έχουν αλλάξει τη τελευταία δεκαετία. Οι κακοποιοί έχουν γίνει πιο επιθετικοί. Πυροβολούν και σκοτώνουν εν ψυχρώ. Έχουν αλλάξει νοοτροπία και τρόπο δράσης. Ο Γρηγοράκος γνώριζε πολύ καλά ότι οι νονοί της νύχτας διατηρούν ισχυρές διασυνδέσεις στα Σώματα Ασφαλείας και όποια άλλη εντύπωση προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν κάποιοι, ήταν απλώς στρουθοκαμηλισμός. Το πρόβλημα υπήρχε και με το να κλείνουν τα μάτια δεν διορθώνεται. Ένας μύθος, που ολοένα και περισσότερο κέρδιζε έδαφος, ήταν πως τη κύρια ευθύνη για την αύξηση της εγκληματικότητας φέρνουν οι αλλοδαποί κακοποιοί. Οι στατιστικές δεν αποδείκνυαν κάτι τέτοιο και απλά η άποψη αυτή υπέθαλπε την ανάπτυξη ρατσιστικών φαινομένων που ακραίοι πολιτικοί κύκλοι καπηλεύονταν για ίδιο όφελος. Όμως, το έγκλημα αυξανόταν με δραματικούς ρυθμούς. Μόλις μέσα σ’ ένα χρόνο είχαν διπλασιαστεί οι ένοπλες ληστείες, ενώ πρωτοφανή αύξηση κατέγραφαν και οι υπόλοιποι ποιοτικοί και ποσοτικοί δείκτες του εγκλήματος. 

Ένα αμυδρό χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη του, σκεπτόμενος ότι και στο εξωτερικό υπήρχαν Έλληνες που διέπρεπαν στο έγκλημα. Είχε διαβάσει για τον Theodore «Ο Έλληνας» Anton, ιδιοκτήτη εστιατορίου που ήταν ο καλύτερος φίλος του Αλ Καπόνε, και τον απήγαγε η οικογένεια O’ Banionite. Αργότερα το σώμα του βρέθηκε καλυμμένο με ασβέστη. Ήταν φανερό πως βασανίστηκε φρικτά πριν δολοφονηθεί. Ο Καπόνε απαρηγόρητος ορκίστηκε εκδίκηση για το θάνατό του. Στην Αμερική συνεχίζει να υπάρχει η ελληνική μαφία που ειδικεύεται κυρίως στον τζόγο, τη νυχτερινή ζωή και στην εμπορία οινοπνευματωδών ποτών. Ένας Ιταλός μαφιόζος είχε πει πως είναι καλή και ισχυρή επειδή καταφέρνει να μη κάνει αισθητή την παρουσία της. Κυριότεροι τόποι δράσης της είναι η Αστόρια, η Φιλαδέλφεια, το Σικάγο και το Τορόντο. Οι οικογένειες της ελληνικής μαφίας συνηθίζουν να συναντιούνται τις Κυριακές στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες για να διαφεύγουν τη παρακολούθηση από το FBI, ενώ διατηρούν ισχυρούς πολιτικούς φίλους. 

Ο Γρηγοράκος έβγαλε ένα τσιγάρο από το πακέτο. Το χτύπησε λίγες φορές πάνω στο κουτί και το έφερε στο στόμα του, ανάβοντας με τον ασημένιο αναπτήρα του Ζίππο και μυρίζοντας την βενζίνη πριν τον κλείσει. Κοιτούσε αδιάφορα τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί, μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από το σπίτι όπου βρέθηκε ο νεκρός. Κόσμος περίεργος που, αφού θα ξεπερνούσε το αρχικό σοκ, θα ζητούσε να μάθει περισσότερες πληροφορίες τις οποίες θα συζητούσαν στις παρέες τους για καιρό. Μέχρι τη στιγμή που κάποιο άλλο γεγονός θα ερχόταν να ταράξει την ήσυχη ζωή τους. Ανάμεσά τους διέκρινε και δημοσιογράφους που αγωνίζονταν για μια είδηση ή δήλωση, που θα την μετέφεραν στα έντυπα ή ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης που εργάζονταν. Δύο φορτηγάκια βαν, ειδησεογραφικών τηλεοπτικών συνεργείων, είχαν σταθμεύσει από νωρίς καμιά διακοσαριά μέτρα πιο πέρα και οι ανταποκριτές τους, έχοντας στηθεί μπροστά στις κάμερες, αναμασούσαν τις λίγες πληροφορίες που είχαν καταφέρει να συγκεντρώσουν. Οι περισσότερες θα ήταν απλές φήμες που δεν είχαν διασταυρωθεί για την εγκυρότητά τους. Κάπου-κάπου, έχωναν τα μικρόφωνα στα πρόσωπα του συγκεντρωμένου πλήθους όπου ο καθένας έλεγε ότι του κατέβαινε στο κεφάλι, απλά και μόνο για να κερδίσουν λίγα λεπτά δημοσιότητας. Ο Αντι Γουόρχολ είχε πει το 1968 ότι η τηλεόραση βασίζεται στην αφέλεια του κόσμου που ήταν τέτοια ώστε να υποκύπτουν ακόμη και στην αρνητική δημοσιότητα. 

Ο Γρηγοράκος τράβηξε μια μεγάλη ρουφηξιά από το τσιγάρο του, κράτησε αρκετά δευτερόλεπτα τον καπνό μέσα του και ξεφύσησε δυνατά. Αμέσως μετά τράβηξε και δεύτερη ρουφηξιά και το πέταξε μακριά, παρακολουθώντας τους ένστολους αστυνομικούς να μην επιτρέπουν να πλησιάσει κανείς τον χώρο που είχε οριοθετηθεί με την πλαστική κίτρινη ταινία περιμετρικά του σπιτιού. Ήταν ο πρώτος κανόνας σ’ ένα έγκλημα: απομονώστε τον τόπο του εγκλήματος! 

Γύρισε προς το σπίτι ξεκινώντας αργά, όταν με την άκρη του ματιού του διέκρινε να πλησιάζει το αυτοκίνητο του δημοσιογράφου Άγγελου Αλεξίου. Κοντοστάθηκε ελάχιστα. Αν ποτέ του αποκτούσε γιο, ήθελε να του μοιάσει. Παρ’ όλες τις τραγωδίες στη ζωή του, θλιβερά γεγονότα που τον σημάδεψαν βαθιά, συνέχιζε το δρόμο του. Η θέληση και η αποφασιστικότητά του αποτελούσαν το φωτεινό παράδειγμα πως ένας άνθρωπος μπορεί να ενεργοποιήσει εσωτερικές δυνάμεις που δεν γνώριζε πως διαθέτει. Κάποτε του είχε πει ότι δεν πολεμάμε τους δαίμονές μας μόνο μια φορά, αλλά η μάχη μαζί τους είναι καθημερινή και κάθε μέρα πρέπει να βγαίνουμε νικητές. Θα συνομιλούσαν σίγουρα αργότερα. Τώρα έπρεπε να επιστρέψει στο σπίτι ν’ αντιμετωπίσει έναν ακόμη φόνο στη πλούσια καριέρα του. Ήταν βέβαιος από τη πρώτη στιγμή πως πρόκειται για δολοφονία, αν και ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας προσπαθούσε να τους πείσει ότι ήταν μια νόμιμη αυτοάμυνα. 
Είχε αφήσει τον υποδιοικητή της Ασφάλειας να το ανακαλύψει...



Το μυθιστόρημα μπορείτε να το παραγγείλλετε με τους εξής τρόπους: 
1.Ηλεκτρονικά www.moissogloupublishing.simplesite.com 
2. Με e-mail στο pigasosbooks@gmail.com 
3. Από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο της περιοχής σας 
4. Τηλεφωνικά στο 6947.515.713 [Δωρεάν έξοδα αποστολής]  
Name

Admin Says,722,Break News,10911,History,394,Humor-Σάτυρα-Κεντρίσματα,882,Interesting,1570,Movies,13,Nature-Travel,276,Reportage-Exclusive,69,Sience - Technology,488,Social Media,133,Sports,650,Video,12,Άρθρα,425,Αστυνομιία-Έγκλημα,337,Βιβλία-Εκδόσεις,51,Γιώργος Φάκος,103,Διηγήματα,49,Ειδήσεις,8535,Ηealth - Μedicine,806,Καταγγελίες,209,Λογοτεχνία,8,Λογοτεχνία.,3,Μαγειρική-συνταγές,367,Μουσική,141,Νίκος Ράμμος,219,Ομογένεια,733,Πολιτική,881,Συγγραφείς,121,
ltr
item
Greek Canadian Online Media: Προδημοσίευση από το νέο μυθιστόρημα, "Τρόμος πάνω από την πόλη"
Προδημοσίευση από το νέο μυθιστόρημα, "Τρόμος πάνω από την πόλη"
https://3.bp.blogspot.com/-AihfeNk13KA/WXZAi81kbbI/AAAAAAAB4rE/DdtaLuZXTmscByT3CUq5oQYRCzimBLRcQCLcBGAs/s640/%25CE%259E%25CE%2597.jpg
https://3.bp.blogspot.com/-AihfeNk13KA/WXZAi81kbbI/AAAAAAAB4rE/DdtaLuZXTmscByT3CUq5oQYRCzimBLRcQCLcBGAs/s72-c/%25CE%259E%25CE%2597.jpg
Greek Canadian Online Media
http://www.tgbnews.com/2017/07/blog-post_700.html
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/2017/07/blog-post_700.html
true
2038196663235419812
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy