Η ζωή είναι πολλές φορές σκληρή και άδικη...


Ακόμα μια μέρα πέρασε που δεν θα γυρίσει ποτέ ξανά. Μια μέρα που μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατό μας. Αναρωτιόμαστε όμως πως την ζήσαμε, ή μήπως πέρασε κι αυτή, όπως τόσες άλλες, χωρίς νόημα;

Καμιά μέρα δεν είναι σαν τις προηγούμενες, γιατί έχει κρυμμένη την δική της ομορφιά που περιμένει να την ανακαλύψουμε και ποτέ δεν θα ξαναβρούμε. Το ότι ακόμα βλέπουμε τον ήλιο να λάμπει, ή την βροχή να πέφτει στο χώμα, είναι μια ευλογία που μας προσφέρει ο Δημιουργός μας.

Έγραψε ο μεγάλος μας συγγραφέας, Νίκος Καζαντζάκης[1] , στην «Ασκητική» του: «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ διάστημα το λέμε ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει και η επιστροφή ταυτόχρονα το ξεκίνημα και ο γυρισμός, κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι’ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος».

Κυλούν οι μέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια, σαν τον ήλιο που κανείς και τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει το καθημερινό, αιώνιο ταξίδι του. Νιώθω πολύ τυχερός που σαν παιδί πρόλαβα να παίξω σε αλάνες πριν όλα τσιμεντοποιηθούν και αποκτήσουν την σημερινή, άχαρη εικόνα τους. Νιώθω πολύ τυχερός που έπεσα και μάτωσαν οι αγκώνες και τα γόνατά μου, που αποκοιμήθηκα με τα παραμύθια της γιαγιάς μου, στα οποία κυριαρχούσε ο μικρός Κατσιμιτσιράκος. Νιώθω, επίσης, ιδιαίτερα τυχερός που έφαγα βρεγμένες φέτες ψωμιού πασπαλισμένες με άσπρη ζάχαρη, που γέλασα με κουκλοθέατρο και καραγκιόζη, που διάβασα κόμικς όπως τον Μπλεκ, τον Ταρζάν, το Αγόρι, αλλά και τον Μικρό Ήρωα ή τον Μικρό Σερίφη, με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές.

Μεγαλώνοντας πήγα, πολλές φορές, κόντρα στο ρεύμα της εποχής. Παρά τις αντιξοότητες, έκανα πράγματα που γέμισαν την ψυχή και την καρδιά μου. Έζησα όμορφα χρόνια στα οποία γέλασα κι έκλαψα, αγάπησα και πόνεσα, πλήγωσα και πληγώθηκα. Όλα τα συναισθήματα σε μια ισορροπία!

Με συγκινεί κάθε φορά που διαβάζω το παρακάτω απόσπασμα από ένα βιβλίο του οικονομολόγου Αδαμάντιου Πεπελάση: «Είχα όπως όλοι μας μια δύσβατη πορεία, τη πορεία της αυτογνωσίας, μέσα από οδύνες και χαρές μεγάλες. Τίποτα σταθερό. Ν’ αλλάζουν όλα γύρω, ν’ αλλάζει ο εαυτός μας, ν’ αλλάζει το κορμί μας, ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά μας, να μεγαλώνουμε τα αγαπημένα μας παιδιά, να χάνουμε αγαπημένους, ν’ αλλάζει ο κόσμος γύρω, να βιώνουμε μ’ ένταση τις αλλαγές και να μην έχουμε τίποτα πιο σταθερό από τη στάση της ζωής μας». 

Όλοι όσοι σήμερα βρίσκονται στην ηλικία μου έζησαν τα παραπάνω σαν παιδιά και νοσταλγούν εκείνες τις απλές, όμορφες ημέρες που οι νοικοκυρές, το σούρουπο, μαζεύονταν στο πεζοδρόμιο, οι άντρες πήγαιναν στα καφενεία και εμείς, τα παιδιά, ξεσηκώναμε τη γειτονιά με τις χαρούμενες φωνές μας.

Αναρωτιόμαστε πως ζουν σήμερα τα δικά μας παιδιά;

Αναμφισβήτητα, η ζωή είναι πολλές φορές σκληρή και άδικη, αλλά συχνά είναι και πολύ όμορφη. Πρέπει όμως να την ζούμε, να ζούμε την κάθε μέρα αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες και τα προβλήματα με αισιοδοξία και χαμόγελο, και μη ξεχνώντας πως όλα αυτά μας οδηγούν στην απόκτηση πείρας όσο μεγαλώνουμε. Και ας έγραψε κάποιος ότι η πείρα είναι μια γηραιά κυρία που την σεβόμαστε, χωρίς όμως να εξετάζουμε το ύποπτο παρελθόν της.

Όλα στη ζωή είναι θέμα επιλογών και η δύναμη της επιλογής απαιτεί σταθερές αποφάσεις και σθένος. Μόνο εμείς ευθυνόμαστε για τον τρόπο που θα ζήσουμε, για το πώς θα συμπεριφερθούμε, για τα λόγια που λέμε. Γι’ αυτό πρέπει πάντα να έχουμε το θάρρος να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες των πράξεών μας.

Ποτέ δεν πίστεψα στη μοίρα, ή στο κάρμα[2] , ή όπως αλλιώς το ονομάζουν. Πίστεψα μόνο στις δικές μου δυνάμεις και στην άποψη πως η ζωή είναι αποτέλεσμα πράξεων και επιλογών μας, είτε καλών είτε κακών, επειδή το καλό και το κακό συνυπάρχουν και αφορά εμάς τι θα διαλέξουμε. Στην ηλικία που είμαι, ρίχνοντας ματιές στο παρελθόν, δεν έχω μετανιώσει για κάτι. Αν η ζωή μου άρχιζε από την αρχή, την ίδια πορεία θα ακολουθούσα, ίσως με κάποιες ανεπαίσθητες διαφοροποιήσεις. 

Όλοι μας αντιμετωπίσαμε δύσκολες καταστάσεις, γεγονότα που μας άφησαν σημάδια, πληγές που μπορεί ακόμη να αιμορραγούν. Όσο και αν σκεφτόμαστε πως τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί διαφορετικά, δεν μπορούμε να τ' αλλάξουμε. Καμιά ανησυχία, καμιά στενοχώρια ή απογοήτευση δεν μπορεί να διορθώσει οτιδήποτε που πλέον υπάρχει στο παρελθόν μας. Το παρελθόν δεν γίνεται παρόν, όμως μπορούμε να ξεπεράσουμε τις δυσάρεστες εμπειρίες υιοθετώντας νέες συνήθειες στο παρόν μας που κι αυτό θα γίνει παρελθόν. Το μέλλον μας ανήκει και θα γίνει καλύτερο αν διορθώσουμε το παρόν μας.

Υπάρχει ένας νόμος του σύμπαντος που λέει ότι κανείς δεν ξεφεύγει από το αποτέλεσμα των πράξεών του, οι οποίες τον ακολουθούν και στις επόμενες ζωές του. Κάθε άνθρωπος βιώνει πολλές και διαφορετικές ζωές μέσα από την διαδικασία των μετενσαρκώσεών του και κάθε καλή ή κακή πράξη που γίνεται σε μια ζωή μεταφέρεται και στις επόμενες.

Πρέπει να υιοθετήσουμε μια διαφορετική συμπεριφορά για να έχουμε καλύτερη ζωή στο παρόν και στο μέλλον. Κάθε καλή πράξη κάνει ευτυχισμένο τον άνθρωπο και όσους βρίσκονται κοντά του και κάθε κακή πράξη προκαλεί πόνο και δυστυχία. Όλοι ερχόμαστε στη ζωή για κάποιο σκοπό και αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα φύγουμε, μα η νίκη θα μείνει όταν επιτελέσουμε το σκοπό για τον οποίο ήρθαμε.

Ο Φαέθων, γεννιέται κάθε μέρα και σβήνει κάθε μέρα, αλλά τα βέλη του δεν χάνονται ποτέ γιατί έχουν τη φλόγα του Ήλιου. Είναι οι ακτίνες του Ήλιου.

«Ο γιος του Ήλιου, ο Φαέθων, δυναμικός σαν τον πατέρα του, οδήγησε το πολυπόθητο άρμα στις διαδρομές του ουρανού, ζώντας τις στιγμές της ελευθερίας του, έστω κι αν αυτό ήταν το ταξίδι του τέλους του. Τα βέλη ήταν στη φαρέτρα που κρεμόταν πλάγια, πίσω από τον ώμο του. Δώδεκα βέλη όσοι και οι θεοί του Ολύμπου. Τα χρυσόξανθα μαλλιά του ανέμιζαν μέσα στο φως του υπαρκτού και του μύθου. Η λύρα του Απόλλωνα πρόδιδε το μεγαλείο της στιγμής. Τα τέρατα του ουρανού δεν είχαν ακόμα εμφανιστεί... 

Είχε το χρόνο να κλείσει τα μάτια, να αφήσει τη ψυχή συνεπαρμένη από τη μελωδία και να σκεφτεί που θα άφηνε τα βέλη να στοχεύσουν. Δεν χρειαζόταν και ιδιαίτερη σκέψη. Παίρνει το πρώτο και το αφήνει να φύγει απαλά, αλλά συνάμα δυνατά προς τη λίμνη. Αυτό εκτινάσσεται, πυρακτώνεται και καρφώνεται στο βυθό της. Χιλιάδες ψάρια σαλεύουν και παίρνουν ζωή, ενώ η επιφάνεια των νερών χρυσίζει. 

Το χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη του, παρατηρώντας το θέαμα. 

Το δεύτερο βέλος, βρίσκει το στόχο του στο πυκνόφυτο δάσος, αφού αγγίζει τους φλοιούς των δέντρων. Τα φύλλα στις βελανιδιές θροΐζουν και οι πευκοβελόνες τινάζονται απογοητευμένες. Τα κλαδιά ξεκινούν έναν ατίθασο χορό. Χωρίς πολλή σκέψη έρχεται το τρίτο βέλος στη γη και αγγίζει τα ποτάμια κάνοντάς τα να κελαρύζουν και να χοροπηδούν. 

Ο Φαέθων, μονολογεί ικανοποιημένος και βγάζει από τη φαρέτρα το τέταρτο βέλος, που βρίσκει και αυτό το στόχο του, "τρυπώντας" με δεξιότητα σε πόλεις και χωριά, γεμίζοντάς τα με χρυσόσκονη. Το πέμπτο βέλος, δεν είναι για τη γη, αλλά για το σύμπαν. Το διασχίζει ολόκληρο δίνοντάς του αρμονία και ισορροπία. Σε μια βουνοκορφή στάθηκε το έκτο βέλος και αμέσως, όλες οι βουνοκορφές του κόσμου απέκτησαν μυστήριο και αίγλη. 

Η λύρα του Απόλλωνα συνεχίζει ν' αφήνει νότες στην πλάση, συγχρονίζοντας τις κινήσεις του παλικαριού. Τα δύο επόμενα βέλη έφυγαν από το τεντωμένο τόξο ταυτόχρονα αλλά ακολούθησαν διαφορετική πορεία, όπως ήταν σχεδιασμένο. Το ένα άγγιξε τους βλαστούς και γέμισε η γη καρπούς και το άλλο τα άνθη, χαρίζοντας χρώματα και ευωδιές σε κάθε γωνιά. 

Το ένατο βέλος ήταν αυτό που χάραξε τη ρότα των καραβιών σε θάλασσες και ωκεανούς και μήνυσε στα δελφίνια να προσέχουν τους ταξιδευτές της πλανεύτρας. Γρήγορα εκτοξεύτηκε και το επόμενο, δίνοντας στο σούρουπο γαλήνη, στα σύννεφα μορφή, στο ουράνιο τόξο καμπυλότητα. Το ενδέκατο βέλος, διαπέρασε το νου κάνοντας τη σκέψη καθάρια και τα πουλιά αγγελιοφόρους! 

Ήρθε η ώρα! 

Δίστασε για μια στιγμή ο γιος του ζωοδότη να τραβήξει το τελευταίο βέλος, το δωδέκατο, από τη φαρέτρα, αλλά ήταν μόνο για μια στιγμή. Όχι δεν ήταν αναποφάσιστος για το που θα το στείλει. Αυτό το ήξερε. Απλά για μία και μόνο στιγμή δείλιασε. Τεντώνει το τόξο και το αφήνει. Εκείνο ταξίδεψε όπως τα προηγούμενα και βρήκε όπως τα προηγούμενα την καρδιά των ανθρώπων χαρίζοντάς της τα μεγαλεία του! 

Φλόγα, ζέση, θάρρος, δύναμη, έρωτα και κόκκινο χρώμα! Η καρδιά χτυπάει δυνατά, οι άνθρωποι αποκτούν σκοπό και ο Φαέθων πέφτει απ' το άρμα του και παραδίδει την ψυχή του στο σκότος. Γλυκιά ανάμνηση έγινε η τροχιά που χάραξε. Ήταν νέος, όμορφος, δυνατός και αποφασισμένος γι' αυτό και τον θρήνησαν οι Εσπερίδες και οι αδερφές του οι Ηλιάδες».

[1] Νίκος Καζαντζάκης: Ένας από τους σημαντικότερους και ο περισσότερο μεταφρασμένος Έλληνας συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1883 στο Ηράκλειο της Κρήτης και πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957 στη Γερμανία.

[2] κάρμα: Η λέξη κάρμα, είναι σανσκριτική και σημαίνει δράση. Σύμφωνα με τις θεωρίες του βουδισμού και του ινδουισμού, το κάρμα αναφέρεται στην έννοια του νόμου της σχέσεως μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος, προσδιορίζοντας ότι κάθε πράξη που κάνουμε είναι αποτέλεσμα μιας δράσης του παρελθόντος και συγχρόνως αιτία άλλων πράξεων που θα ακολουθήσουν στο μέλλον.
Name

Admin Says,737,Break News,10324,History,529,Humor-Σάτυρα-Κεντρίσματα,979,Interesting,2446,Movies,13,Nature-Travel,498,Reportage-Exclusive,69,Sience - Technology,542,Social Media,137,Sports,967,Video,29,Άρθρα,534,Αστυνομιία-Έγκλημα,1144,Βιβλία-Εκδόσεις,73,Γιώργος Φάκος,250,Διηγήματα,49,Ειδήσεις,11976,Ηealth - Μedicine,1174,Καταγγελίες,211,Λογοτεχνία,11,Λογοτεχνία.,5,Μαγειρική-συνταγές,700,Μουσική,196,Νίκος Ράμμος,237,Ομογένεια,866,Συγγραφείς,144,
ltr
item
TGBNEWS: Η ζωή είναι πολλές φορές σκληρή και άδικη...
Η ζωή είναι πολλές φορές σκληρή και άδικη...
https://4.bp.blogspot.com/-MW8EOxOH8mM/W3SObBD4SDI/AAAAAAAC5uM/R_mhc7LmxXE52RWUBF7FPNpB9iBwd3_WwCLcBGAs/s640/east-586257_960_720.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-MW8EOxOH8mM/W3SObBD4SDI/AAAAAAAC5uM/R_mhc7LmxXE52RWUBF7FPNpB9iBwd3_WwCLcBGAs/s72-c/east-586257_960_720.jpg
TGBNEWS
http://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_164.html
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_164.html
true
2038196663235419812
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy