Περί έρωτα....


«Φεγαρόλουστη νύχτα, σπάσαν τα σύννεφα σκορπίστηκαν…», έγραψε ο Ιάπωνας ποιητής, Μανεφούσα Ματσούο-Μπασό, που έζησε από το 1664 έως το 1694, γεννημένος από οικογένεια Σαμουράι, αλλά που αρνήθηκε να ακολουθήσει τον τρόπο ζωής αυτών των ατρόμητων αρχαίων πολεμιστών.

Η νύχτα προχωρεί καθώς συνεχίζω να γράφω σε μια προσπάθεια να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου. Άλλες στιγμές γράφω κατευθείαν στον υπολογιστή, άλλες στιγμές προτιμώ το μελάνι και το χαρτί. Η αίσθηση του μελανιού που απλώνεται πάνω στη λευκή και άψυχη σελίδα ζωγραφίζοντας μία-μία τις λέξεις, μπορεί να είναι περισσότερο κουραστική μα σίγουρα πιο απολαυστική. Οι σκέψεις τρέχουν, μέσα στο δωμάτιο που παραμένω κλεισμένος γράφοντας.

Η ζωή μας κατάντησε ρομποτική. Πάψαμε να βλέπουμε ευτυχισμένους ανθρώπους γύρω μας. Οι περισσότεροι έχουμε βυθιστεί στη μιζέρια και την απελπισία, με πρόσωπα χλωμά και ώμους πεσμένους, να τρέχουμε στις πόλεις σαν τρελοί. Καμιά συνεννόηση μεταξύ μας, καμιά ελπίδα. Εγκλωβισμένοι στο καβούκι μας μέχρι τη στιγμή που θα πεθάνουμε μόνοι. Όχι πολλά χρόνια νωρίτερα, η ευτυχία βρισκόταν ανάμεσά μας γιατί οι ζωές μας ήταν απλές. Τώρα, έχουμε κλειστεί στους εαυτούς μας, κλειστήκαμε στα σπίτια μας κι αφήσαμε την ελπίδα να αργοπεθαίνει αβοήθητη. 

Ζώντας σε ένα κόσμο που υπάρχουν πολλά προβλήματα, με κυρίαρχο το οικονομικό, κοιμόμαστε, ξυπνάμε και πάμε στις δουλειές μας –όσοι έχουν ακόμη δουλειά- κι επιστρέφουμε σπίτια μας για να στρωθούμε μπροστά από μια τηλεόραση με το τηλεκοντρόλ να αποτελεί προέκταση του χεριού μας. Ζούμε τον κόσμο μέσα από ένα χαζοκούτι που ολοένα και περισσότερο μας καθηλώνει. Είναι τόσο μεγάλη η απορροφητική δύναμη της τηλεόρασης που κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν μόνο προς μια κατεύθυνση και να μην αντικρίζει ο ένας τον άλλο. Διαμορφώνει το νου δημιουργώντας έναν μη ρεαλιστικό κόσμο.

Η ζωή, όμως, είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να λάβει κάποιος, όπως διαλαλούν όλες οι θρησκείες και οι φιλοσοφίες του κόσμου κι εμείς την ξοδεύουμε άσκοπα χάνοντας ότι όμορφο περικλείει. Χάνουμε τους φίλους μας, πάψαμε να μιλάμε στα παιδιά μας ή στους συντρόφους μας, μπερδεμένοι σε μια ανιαρή καθημερινότητα για την οποία δεν κάνουμε κάτι να την αλλάξουμε. Μένουμε απορροφημένοι μπροστά σε μια τηλεόραση που την προτιμούμε αντί να διαβάσουμε ένα βιβλίο ή να ακούσουμε λίγη καλή μουσική.
«Τα βιβλία είναι οι φάροι που φωτίζουν την απέραντη θάλασσα του χρόνου», έγραψε ο Ουίπα, για να συμπληρώσει σαρκαστικά ο Γκραούτσο Μαρξ: «Βρίσκω την τηλεόραση πολύ εκπαιδευτική. Μόλις κάποιος την ανοίξει πάω στο άλλο δωμάτιο και διαβάζω ένα βιβλίο».

Γινόμαστε παθητικοί δέκτες μιας ατέρμονης κατάστασης που μας αφαιρεί κάθε ευαισθησία, κάνει το μυαλό μας αργόστροφο, βλάπτει το πνεύμα μας και ατονεί το σώμα μας. Ζούμε την ζωή μας μέσα από ένα κουτί αποδεχόμενοι ότι φθηνό και ανούσιο μας σερβίρουν σε μεγάλες δόσεις. Ευχαριστιόμαστε να παρακολουθούμε τα δράματα συνανθρώπων μας που ξεπουλάνε την ζωή τους για δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας, όπως είχε πει ο Αντι Γουόρχολ το 1968 και ίσως με λίγο χαρτζιλίκι που τους δίνουν για να γίνονται βορρά στα αδηφάγα μάτια των τηλεθεατών. Ικανοποιούμαστε όταν ταυτίζουμε τις ζωές μας με τις ζωές διάσημων ηθοποιών. Αυτή είναι κατάντια.

Η ανθρώπινη επαφή έπαψε να υπάρχει και ας αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η πνευματική ανάπτυξη. Πάψαμε ακόμα και να ερωτευόμαστε, αφού κι αυτό το όμορφο συναίσθημα το φιλτράρουμε μέσα από έναν υπολογιστή.

Ο έρωτας, όμως, είναι το ισχυρότερο συναίσθημα έλξης μεταξύ των ανθρώπων που θεοποιήθηκε από ποιητές, λογοτέχνες και στιχουργούς. Ο έρωτας κινεί τον κόσμο, μας παρασύρει, μας μεταμορφώνει, μας συγκινεί, μας καθηλώνει. Είναι η αμοιβαία σχέση που συνδέει δύο πρόσωπα τα οποία ελεύθερα διάλεξε το ένα το άλλο χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα. Γιατί στον έρωτα, τον πραγματικό άδολο έρωτα, δίνεις περισσότερα από όσα μπορείς να πάρεις και αυτό σε κάνει ευτυχισμένο.

Ο Μαχάτμα Γκάντι είπε: «Σε αυτούς που αγαπάς γίνεσαι θύμα και σε αυτούς που σε αγαπάνε γίνεσαι θύτης. Αν αγαπάς και αγαπιέσαι ταυτόχρονα δεν υπάρχει ούτε εγωισμός, ούτε πληγή». Η ψυχίατρος, Πατρίτσια Μπάμπι, αναφέρει πως, «όταν ερωτευόμαστε ο οργανισμός απελευθερώνει ένα χείμαρρο από χημικές ουσίες ευφορίας οι οποίες πυροδοτούν συγκεκριμένες αντιδράσεις». Ο Άγγλος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος, Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ [1874-1965], του οποίου πολλά έργα έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, είπε ότι, «η μεγάλη τραγωδία της ζωής, δεν είναι ότι οι άνθρωποι χάνονται, αλλά ότι παύουν να αγαπούν».

Οι αρχαίοι Έλληνες αναφέρονταν συχνά στον έρωτα πιστεύοντας πως ήταν γιος της θεάς Αφροδίτης και του θεού Άρη. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ήταν γιος του Χάους που όμως ενσάρκωνε την αρμονία. Ο μύθος αναφέρει πως ο Έρωτας διασκέδαζε βασανίζοντας τους ανθρώπους, τρυπώντας τους με τα βέλη του, μέχρι που ο ίδιος έπεσε θύμα της αλαζονείας του.

«Η Ψυχή, ήταν μια πανέμορφη κοπέλα που την ζήλεψε η θεά Αφροδίτη. Ζήτησε από τον Έρωτα να την βοηθήσει δηλητηριάζοντας τις ψυχές των ανδρών ώστε κανείς να μη τη θέλει για γυναίκα του. Ο Έρωτας, θέλησε αμέσως να ικανοποιήσει την επιθυμία της μητέρας το όλως από λάθος τρυπήθηκε από το δικό του βέλος με αποτέλεσμα να ερωτευτεί παράφορα την Ψυχή. Μεγαλώνοντας η κοπέλα γινόταν ακόμη πιο όμορφη αλλά κανείς δεν την ήθελε για γυναίκα του. Απογοητευμένοι οι γονείς της πήγαν στο Μαντείο των Δελφών ζητώντας το χρησμό της Πυθίας, η οποία ευρισκόμενη σε έκσταση έδινε χρησμούς με τρόπο δυσνόητο κι αινιγματικό. 

Η Πυθία, με την παρότρυνση του Έρωτα, τους συμβούλευσε πως η κόρη τους δεν μπορεί να παντρευτεί κανέναν παρά μόνο μ’ ένα τέρας που την περιμένει στη κορυφή του βουνού. Ο γάμος έγινε και η Ψυχή μεταφέρθηκε στο παλάτι του άντρα της που όμως ποτέ δεν τον έβλεπε διότι εκείνος την επισκεπτόταν μόνο τις νύχτες. Ήταν όμως πάντα πολύ τρυφερός και καλόκαρδος μαζί της κι έτσι η κοπέλα άρχισε να προβληματίζεται για το αν είναι τόσο άσχημος όπως είχε πει η Πυθία. Με την παρότρυνση από τις αδελφές της, φοβούμενη ότι κάποια στιγμή ο σύζυγός της θα την σκότωνε, αποφάσισε να το κάνει πρώτη. Έτσι, ένα βράδυ που εκείνος αποκοιμήθηκε, η Ψυχή σηκώθηκε και πολύ σιγά πήρε ένα μαχαίρι κι ένα λυχνάρι. 

Όταν πλησίασε και είδε τον πανέμορφο Έρωτα τα έχασε και γυρνώντας το λυχνάρι έπεσε πάνω του το καυτό λάδι. Εκείνος ξύπνησε από τον πόνο και μόλις κατάλαβε τι συνέβη πέταξε μακριά της λέγοντας πως η καχυποψία της σκότωσε την αγάπη του και πλέον δεν θα ήταν μαζί. Η Ψυχή μετανιωμένη για την πράξη της άρχισε να τον αναζητά μέχρι που έφτασε σε έναν ναό της Δήμητρας Η θεά την συμβούλευσε να βρει την Αφροδίτη και να της επιτρέψει να δει τον γιο της που τον είχε φυλακίσει μέχρι να γιατρευτεί από τις πληγές του λαδιού. 

Η Ψυχή πράγματι συνάντησε την Αφροδίτη και η θεά για να την βασανίσει περισσότερο ζήτησε να της ικανοποιήσει τρεις επιθυμίες: Η πρώτη ήταν να φέρει το χρυσό μήλο από την αυλή του θεού Ήλιου, η δεύτερη να κλέψει τον σκοτεινό μανδύα της θεάς της νύχτας και η τρίτη να της φέρει το κουτί της Περσεφόνης από τον Αδη. Η Ψυχή έφερε σε πέρας τις δύο πρώτες επιθυμίες της Αφροδίτης, ενώ στη τρίτη καθώς είχε κλέψει το κουτί της Περσεφόνης, το άνοιξε από περιέργεια. Από μέσα βγήκε ο Μορφέας που την έριξε σε βαθύ ύπνο. 

Όταν ο Έρωτας έμαθε τι είχε συμβεί το έσκασε από τη φυλακή και βρήκε τον Δία ζητώντας του να βοηθήσει την Ψυχή. Ο βασιλιάς των θεών και των ανθρώπων συγκινημένος όχι μόνο την έσωσε αλλά την έκανε αθάνατη κι επέτρεψε στους δύο νέους να ζήσουν μαζί αιώνια». 

Με τον έρωτα ο άνθρωπος γίνεται ευτυχισμένος, νιώθει πληρότητα. Όταν υπάρχει ο έρωτας αλλάζει ο τρόπος που νιώθουμε και αντιλαμβανόμαστε την ζωή. Στην αρχαία Ρώμη πίστευαν πως ο έρωτας ήταν ένα συναίσθημα που δεν περιέχει κάτι πνευματικό και πως ο στόχος ήταν μόνο η ηδονή και η τεκνοποίηση.

Όμως, στην αρχαία Ελλάδα θεωρούσαν ότι ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο ευτυχισμένος μόνο όταν βρίσκει το άλλο του μισό και όσο καθυστερεί τόσο περισσότερο δυστυχισμένος είναι. Η γέννηση, ο έρωτας και ο θάνατος, αποτελούν τις κορυφαίες στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου.

Έγραψε ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιο»:

«Το σώμα κάθε ανθρώπου ήταν στρογγυλό, έχοντας ολόγυρα πλάτη και πλευρά, χέρια είχε τέσσερα, πόδια το ίδιο, πρόσωπα δύο πάνω σ’ ένα λαιμό κυλινδρικό, απόλυτο ίδια στη μορφή και πάνω σε αυτά τα δύο πρόσωπα, που ήταν στραμμένα σε αντίθετες κατευθύνσεις, ήταν χωμένο ένα κεφάλι κι ακόμα είχε τέσσερα αφτιά, διπλά γεννητικά όργανα και όλα τα υπόλοιπα μπορεί κανείς να τα υποθέσει με βάση τα προηγούμενα. 

Προχωρούσε και όρθιο, όπως τώρα, είτε προς τη μία κατεύθυνση είτε προς την άλλη και όποτε επιθυμούσε να τρέξει γρήγορα στηριζόταν σε χέρια και πόδια που ήταν σύνολο οκτώ. Στην αντοχή και την σωματική δύναμη ήταν φοβερά και είχαν μεγάλη έπαρση, μάλιστα τα έβαλαν και με τους θεούς. Ο Δίας και οι υπόλοιποι θεοί σκέφτονταν τι να κάνουν και βρίσκονταν σε αμηχανία γιατί δεν ήθελαν ούτε να τα σκοτώσουν και να αφανίσουν το είδος, ούτε να τα αφήσουν να φέρονται με αναίδεια. 

Τελικά ο Δίας βρήκε τη λύση. Με τους κεραυνούς του, τους έκοψε στα δύο κι έτσι και την ισχύ τους έχασαν και πιο πιο χρήσιμοι θα ήταν αφού έγιναν περισσότεροι και βάδιζαν όρθιοι σε δύο πόδια. Καθένας από μας, λοιπόν, είναι κομμάτι ανθρώπου που περιμένει το ταίριασμά του με το άλλο του μισό, γιατί πράγματι είναι κομμένος από ένας σε δύο. Αναζητεί, επομένως, πάντοτε ο καθένας το άλλο του μισό και όταν το ανακαλύψει σμίγει μαζί του, ξαναγίνεται ολόκληρος και είναι ευτυχής. Όσο δεν το βρίσκει υποφέρει, γιατί είναι κομματιασμένος, λειψός». 

Υπάρχει όμως και η ιστορία που λένε οι Ταοϊστές:
«Στην αρχή του χρόνου το πνεύμα και η ύλη έδωσαν μεταξύ τους μια μάχη μέχρι θανάτου. Τελικά, θριάμβευσε το πνεύμα και η ύλη καταδικάστηκε να ζει για πάντα στο εσωτερικό της γης. Πριν όμως αυτό συμβεί, χτύπησε το κεφάλι της στο στερέωμα και κομμάτιασε τον έναστρο ουρανό. 

Η θεά Νιούκα, εκθαμβωτική με την πύρινη πανοπλία της, βγήκε από την θάλασσα. Ζέστανε τα χρώματα του ουράνιου τόξου σε ένα μεγάλο καζάνι και τα χρησιμοποίησε για να επανακολλήσει τα άστρα στο στερέωμα. Δυστυχώς, όμως, δεν μπόρεσε να βρει δύο από αυτά και έτσι το στερέωμα έμεινε ατελές. 

Αυτή είναι η προέλευση της αγάπης: Δύο ψυχές που τριγυρνούν συνεχώς πάνω στη γη ψάχνοντας το άλλο τους μισό. Όταν το βρουν μπαίνουν στον ουρανό τα κομματάκια που λείπουν και ολοκληρώνεται η δημιουργία». 

Ο έρωτας δεν πρέπει να ταυτίζεται με το σεξ, που αποτελεί επιθυμία του ενός προς τον άλλον. Φυσικά και το σεξ είναι απαραίτητο στη ζωή κάθε ανθρώπου, ανεξαρτήτου ηλικίας και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ότι ο άνθρωπος, έχοντας φτάσει σε προχωρημένη ηλικία, δε νιώθει την ανάγκη της σωματικής επαφής. Πρόκειται για μια απόλυτη φυσιολογική ανάγκη. Όμως, με το σεξ βλέπουμε τους άλλους σαν πηγές της δικής μας ευχαρίστησης και όχι σαν προσωπικότητες.

Ο έρωτας είναι αυτός που ολοκληρώνει την ύπαρξή μας, που δεν διαρκεί για πάντα αλλά μετουσιώνεται στο ανώτερο συναίσθημα, που ονομάζεται «αγάπη». Τι σημαίνει, άραγε, αγάπη; Μήπως την μπερδεύουμε με την σεξουαλική επιθυμία ή την τρυφερότητα; Τα σύνηθες λάθη που κάνουν οι νέοι και οδηγούνται βιαστικά σε γάμους που σύντομα διαλύονται. Στην Ευρώπη, από τα πολύ παλιά χρόνια, η αγάπη και ο έρωτας αντιμετωπίζονταν σαν διαφορετικές καταστάσεις, με πρώτους διδάξαντες κι εδώ τους αρχαίους Έλληνες. Αγάπη, σημαίνει να εκτιμούμε τις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου χωρίς να τον κρίνουμε. Να αγαπάμε και να σεβόμαστε τον άλλο όπως είναι και όχι όπως εμείς θέλουμε να είναι. Η αληθινή αγάπη είναι αποδεσμευτική από την ζήλεια, το χειρότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και που, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγεί στη καταστροφή της σχέσης.

Η ζήλεια γεννιέται από την ανασφάλεια και την έλλειψη αυτοπεποίθησης, όταν πιστεύουμε ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι από μας. Πρόκειται για ένα συναίσθημα που δημιουργεί θυμό και πληγώνει όλους όσους αφορά. Η αληθινή αγάπη περιέχει εμπιστοσύνη, χωρίς να θέτει όρους και προϋποθέσεις, χωρίς να έχει προκαταλήψεις.

Ο Κώστας Φωτεινός έγραψε: «Αγάπη, σημαίνει ο ένας να επιτρέπει στον άλλον να αναπτύσσεται κοντά του και να τον διευκολύνει σε αυτό». Υπάρχουν άνθρωποι κενοί γιατί δεν καταλαβαίνουν την ανάγκη τους για αγάπη. Τους βλέπουμε παντού γύρω μας, τους αναγνωρίζουμε από τον τρόπο ζωής που κάνουν ξεσπώντας είτε στο φαγητό είτε στο να πίνουν υπερβολικά ή να παίρνουν φάρμακα και διάφορες ουσίες. Ακόμη και η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, λένε οι επιστήμονες, γίνεται από την ανάγκη που έχει ο άνθρωπος να γεμίσει, έστω και για λίγο, το απέραντο κενό που νιώθει. Οι άνθρωποι που έχουν υιοθετήσει τέτοιες συμπεριφορές αισθάνονται δυστυχισμένοι, νιώθουν να βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο που συνεχώς μεγαλώνει. Το βασικότερο για να ξεπεραστούν τα πιο πάνω είναι ο άνθρωπος πρώτα να αγαπήσει τον εαυτό του.

Ο συγγραφέας Μάξουελ Μαλτζ [1889-1975], έγραψε ότι, «αποδέξου τον εαυτό σου όπως είναι, διαφορετικά δεν θα πλησιάσεις ποτέ την ευκαιρία και δεν θα αισθανθείς ελεύθερος να κινηθείς προς αυτήν. Θα νιώσεις πως δεν την αξίζεις». Κανένας δεν είναι τέλειος και το να αγαπήσεις τον εαυτό σου σημαίνει ότι αποδέχεσαι και τις ατέλειές του. Αποδεχόμενοι αυτό, οι αλυσίδες της κενότητας και της μοναξιάς θα σπάσουν οπότε θα μοιράσουμε και θα δεχτούμε την αγάπη. Ας μη ψάχνουμε για μυστικά και μαγικές συνταγές. Η αγάπη μας απελευθερώνει από όλα τα άσχημα συναισθήματα που προέρχονται από την μοναξιά. Μια μοναξιά, που όσο κι αν φαίνεται περίεργο, την βιώνουν περισσότερο οι άνθρωποι που ζουν στις πόλεις περιτριγυρισμένοι από χιλιάδες ανθρώπους. Όσο οξύμωρο κι αν φαίνεται, αποτελεί μια ορατή πραγματικότητα η οποία οδηγεί στην ανασφάλεια, στην αδιαφορία και την επιθετικότητα.

Στις 21 Φεβρουαρίου 1965, ο Τζιντού Κρισναμούρτι, είπε σε μια ομιλία του:
«Ότι κι αν κάνετε, είτε τρέχετε πίσω απ’ όλους τους θεούς της Γης είτε παίρνετε μέρος σε κάθε λογής κοινωνικές δραστηριότητες, είτε προσπαθείτε να βοηθάτε τους φτωχούς, μπαίνετε στην πολιτική, γράφετε βιβλία ή ποιήματα, χωρίς αγάπη θα είστε ένα νεκρό πλάσμα». 

Επιστρέφοντας ξανά στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα, διαβάζουμε:
«Μόνο αυτοί που αγαπάνε είναι πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους για να υπερασπίσουν αυτόν που αγαπάνε και όχι μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες. Όπως η κόρη του Πελία, η Άλκηστη, αφού μόνο αυτή στάθηκε πρόθυμη να πεθάνει στη θέση του άντρα της, παρόλο που ζούσαν ο πατέρας του και η μάνα του, αυτή λόγω του έρωτά της ξεπέρασε τόσο πολύ σε αγάπη ώστε να κάνει φανερό ότι ήταν για τον γιο τους ξένοι και μόνο στο όνομα συγγενείς κι όταν το έκανε αυτό θεωρήθηκε όχι μόνο από τους ανθρώπους αλλά και από τους θεούς ότι έκανε τόσο ωραία πράξη ώστε, ενώ πολλοί άνθρωποι είχαν κάνει πολλές και ωραίες πράξεις, σε ελάχιστους μόνο οι θεοί έδωσαν αυτό το δώρο, ν’ ανεβάσουν την ψυχή τους από τον Αδη, τη δική της όμως ψυχή την ανέβασαν γιατί την θαύμασαν για την πράξη της και οι θεοί τιμούν εξαιρετικά το ζήλο και την μεγαλοψυχία που έχει να κάνει με τον έρωτα».

«Η αγάπη είναι δροσιά του ουρανού, που ποτίζει την καρδιά»
-Ερρίκος Χάινε-
Name

Admin Says,737,Break News,10324,History,535,Humor-Σάτυρα-Κεντρίσματα,979,Interesting,2453,Movies,13,Nature-Travel,502,Reportage-Exclusive,69,Sience - Technology,543,Social Media,137,Sports,971,Video,29,Άρθρα,537,Αστυνομιία-Έγκλημα,1157,Βιβλία-Εκδόσεις,74,Γιώργος Φάκος,252,Διηγήματα,49,Ειδήσεις,12032,Ηealth - Μedicine,1180,Καταγγελίες,211,Λογοτεχνία,11,Λογοτεχνία.,5,Μαγειρική-συνταγές,704,Μουσική,196,Νίκος Ράμμος,237,Ομογένεια,867,Συγγραφείς,146,
ltr
item
TGBNEWS: Περί έρωτα....
Περί έρωτα....
https://2.bp.blogspot.com/-jv9hIOeXAUs/W4GhKXU2yxI/AAAAAAAC79s/qZN86mAttVYfesm0406AkXqNojL_ariIQCLcBGAs/s640/holding-hands-1149411_960_720.jpg
https://2.bp.blogspot.com/-jv9hIOeXAUs/W4GhKXU2yxI/AAAAAAAC79s/qZN86mAttVYfesm0406AkXqNojL_ariIQCLcBGAs/s72-c/holding-hands-1149411_960_720.jpg
TGBNEWS
http://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_845.html
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_845.html
true
2038196663235419812
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy