Τηλεόραση: Αυτή η γιαγιά των "παραμυθιών"...


«Σήμερα, μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκ, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση» 
-Ουμπέρτο Εκο- 

Εργάστηκα για πολλά χρόνια στον ηλεκτρονικό Τύπο μέχρι τον Αύγουστο του 2012 που παραιτήθηκα απογοητευμένος από την κατάσταση που επικρατούσε. Από τότε μέχρι και σήμερα δέχθηκα προτάσεις για νέες τηλεοπτικές συνεργασίες τις οποίες απέρριψα διότι δεν θεωρώ ότι έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.

Υπάρχουν πολλοί τηλεοπτικοί σταθμοί που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν όλο και περισσότερους τηλεθεατές, ώστε να έχουν μερίδιο στη πίτα της τηλεθέασης. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκασμένοι να παράγουν εκπομπές που δεν είναι απαραίτητα καλές. Εκπομπές με καθόλου υψηλή ποιότητα και ηθική εμβέλεια. Αν όμως ένας ενήλικος είναι σε θέση να διαχωρίζει το μύθο από την πραγματικότητα, το ψεύδος από την αλήθεια, δεν μπορούν να το κάνουν τα παιδιά που μαγνητίζονται από τις εικόνες που εμφανίζονται τόσο πολύ ζωντανές ώστε να επηρεάζεται το υποσυνείδητό τους.

Τα παιδιά δεν μπορούν να κάνουν αυτό τον διαχωρισμό λόγω της περιορισμένης αντίληψης που έχουν γενικότερα για τον κόσμο και τη ζωή. Επιτρέποντας στα παιδιά να παρακολουθούν πολλές ώρες τηλεόραση καθημερινά ή να ασχολούνται συνεχώς με το διαδίκτυο όπου κι εκεί παραμονεύουν μεγάλοι κίνδυνοι όπως επισημαίνονται από τους ειδικούς, συμβάλλουμε στο να απομακρύνονται από άλλες δραστηριότητες που είναι απαραίτητες για την διανοητική και φυσική τους ανάπτυξη.

Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και όλες οι εκπομπές ένα μόνο στόχο έχουν: Να πουλήσουν το προϊόν τους και στη βάση αυτή προσφέρουν φθηνά και ακατάλληλα προγράμματα. Ακόμη και οι παιδικές εκπομπές περιέχουν βία και πόσοι ανήλικοι δεν την υιοθέτησαν με ολέθρια αποτελέσματα επειδή την είδαν στη τηλεόραση; Μια τηλεόραση που λόγω της ανεξέλεγκτης τεράστιας εξουσίας της επιβάλλεται να υποστεί σε αυστηρότατους ελέγχους.

Η τηλεόραση, που είναι τόσο μικρή για να χωράει σε μια γωνιά ενός δωματίου αλλά και τόσο μεγάλη, να καθορίζει σχεδόν απόλυτα τη ζωή μας.

Ο Αμερικανός κωμικός Τζέι Λένο, είπε πως, «η τηλεόραση έχει γίνει πλέον η γιαγιά της οικογένειας. Το μόνο κακό είναι ότι έχει αναλάβει να λέει παραμύθια, όχι μόνο σε μικρούς αλλά και σε μεγάλους».

Στις τηλεοπτικές συζητήσεις, ιδιαίτερα τις πολιτικές, πολλοί εκ των καλεσμένων χειρίζονται με τέτοια επιδεξιότητα τον λόγο που τελικά καταφέρνουν να διαστρεβλώνουν απλά γεγονότα μόνο και μόνο για να τα παρουσιάσουν οι ίδιοι ως πολύπλοκες καταστάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι μέσα από μια τέτοια συζήτηση, που εντέλει δεν οδηγεί στην επίλυση κάποιου προβλήματος, ο τηλεθεατής μένει περισσότερο μπερδεμένος και προβληματισμένος.

Ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρείται έντονα είναι η προσπάθεια του δημοσιογράφου-παρουσιαστή να εκμαιεύσει από τον προσκεκλημένο, ή τους προσκεκλημένους, το είδος των απαντήσεων που συμφέρει είτε τον ίδιο είτε τα αφεντικά του. Κι αν κάποιος αμφισβητήσει την πρακτική τους αυτή αμέσως θα αντιπαραθέσει τους δείκτες τηλεθέασης ως απόδειξη της… αντικειμενική του δημοσιογραφίας!

Και ακριβώς γι αυτούς τους δείκτες τηλεθέασης, προκειμένου να διατηρούνται το δυνατόν ψηλότερα, δεν στοχεύουν στην ειλικρινή πληροφόρηση. Όλα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους! Τα μέσα ενημέρωσης παραποιούν εσκεμμένα τις ειδήσεις επιδιώκοντας τον εντυπωσιασμό για καθαρά εμπορικούς σκοπούς. Ελάχιστες φορές τα γεγονότα παρουσιάζονται όπως ακριβώς είναι. Βέβαια, αν υποστηρίζουν ένα πολιτικό κόμμα, ακόμη και μια δημοτική παράταξη, είτε θα αποκρύψουν τις απόψεις άλλων είτε θα τις παρουσιάσουν εντελώς επιδερμικά.

Προκατειλημμένες θέσεις, αβάσιμες φήμες και ισχυρισμοί παρουσιάζονται για να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση.

Ο Νόαμ Τσόμσκι, σε μια συλλογή από συνεντεύξεις του, διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους:

1. Η τεχνική της διασκέδασης 

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών....

Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε  θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται• να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

2. Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων 

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση- λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί. Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης 

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ' αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα• τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση) 

 Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ' όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα. Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της. «Σκέψεις & προβληματισμοί…»

5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά 

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος. Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική 

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές...

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία 

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή 

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της  νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.

Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ' όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ' όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους. Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά.

Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά.

Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος. Ο Άγγλος γιατρός, οικονομολόγος και φιλόσοφος, Τζον Λοκ, πίστευε ότι η ιδανική αγωγή είναι αυτή που καταφέρνει να συνδυάζει τον φυσικό τρόπο ζωής με την φυσική αγωγή και την σκληραγωγία. Πίστευε, ακόμα, πως για την διαμόρφωση του χαρακτήρα έχει σημασία το περιβάλλον και η καθημερινή τριβή με τα άτομα παρά η συστηματοποιημένη διδασκαλία.

Σήμερα οι δάσκαλοι, οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνοι για την μάθηση και την διδασκαλία, στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι άνθρωποι που έχουν βολευτεί σε μια δημόσια θέση που τους προσφέρει έναν ικανοποιητικό μισθό. Περιορίζονται στην στεγνή, παπαγαλίστικη εκμάθηση των όσων γράφουν τα βιβλία αδυνατώντας να καλλιεργήσουν στους μαθητές τους τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και τη κριτική σκέψη, όπως έκαναν οι παλαιότεροι δάσκαλοι τους οποίους εμείς οι μεγαλύτεροι τους θυμόμαστε πάντα με αγάπη και σεβασμό.

Η σκέψη μπορεί ν’ αποτελέσει ένα ξεχωριστό μάθημα. Να οργανωθεί, να αναλυθεί, να βελτιωθεί, να διδαχθεί, στοχεύοντας στην ορθολογική κρίση και τη κοινή λογική. Δάσκαλος σημαίνει «παιδαγωγός», δηλαδή αυτός που καθοδηγεί. Επομένως ο ρόλος του είναι να καθοδηγεί τους μαθητές του και όχι απλά να μπαίνει σε μια τάξη όπου μονολογώντας νομίζει ότι διδάσκει. Είναι αυτός που θα καλλιεργήσει στους μαθητές του την αμφισβήτηση και την κριτική σκέψη, τις πρακτικές της πνευματικής επικοινωνίας, θα ενθαρρύνει την στοχαστική διάθεση και θα επιτρέπει στους νέους να εκφράζουν την άποψή τους για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα και τις προσωπικές τους ανησυχίες.

Το σχολείο πρέπει να είναι πεδίο δράσης πολλών κοινωνικών δυνάμεων, συγκρούσεων, ιδεών και συνθέσεων αντιλήψεων και πεποιθήσεων.

 Έγραψε ο Δημήτρης Τσάτσος στις 18 Φεβρουαρίου 1999 στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»: «Η παροχή γνώσεων είναι βέβαια κρίσιμο εργαλείο της διδασκαλίας. Δεν αποτελεί όμως μόνη της διδασκαλία. Δικαιώνεται μόνο από τον βαθύτερο και τελικό της σκοπό που είναι η αυτόνομη επικοινωνία του μαθητή με το αντικείμενο, η επιθυμία του για αναζήτηση, η συγκίνησή του από την γνωριμία με τον κόσμο των πραγμάτων, των γεγονότων, των ιδεών, δηλαδή από το όραμα της γνώσης. Δάσκαλος είναι αυτός που δεν παρασύρεται από το ναρκισσισμό που προκαλεί η γνωστική υπεροχή του έναντι των διδασκομένων, αυτών δηλαδή που έχουν επίγνωση των δημοκρατικών ορίων της υπεροχής του. Η διδασκαλία πλησιάζει το νόημά της στο μέτρο που ο δάσκαλος αποδυναμώνει τον εξουσιαστικό χαρακτήρα της διδακτικής σχέσης και τον καθιστά επικοινωνιακό. 

Η διαφωνία του μαθητή όταν προβάλλεται με επιχειρήματα κι ευπρέπεια δεν είναι απειθαρχία. Ο δάσκαλος είναι αυτός που αντέχει την αμφισβήτηση από τον μαθητή, την επιθετικότητά του, ακόμη και την γεύση της αγνωμοσύνης με όριο βέβαια την βία και την χυδαιότητα. Όσο πιο πολύ ψυχή επενδύει ο δάσκαλος στο έργο του τόσο πιο επώδυνη μπορεί να γίνει η διδακτική σχέση. Η διδακτική προσφορά όμως δεν γίνεται υπό τον όρο της αναγνώρισης. Όταν ο μαθητής πάρει όσα είχε να πάρει από τον δάσκαλο, οι δρόμοι τους χωρίζουν όπως χωρίζει το μέλλον από το παρελθόν, η προοπτική από την αναδρομή. Βέβαια, υπάρχουν και μαθητές με μνήμη». 

Ο Νίκος Καζαντζάκης υποστήριζε ότι ο ιδανικότερος δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει ο μαθητής του και όταν πια του έχει διευκολυνθεί αυτό το πέρασμα αφήνεται να γκρεμιστεί ώστε ο μαθητής του να φτιάξει τις δικές του γέφυρες.
Name

Admin Says,736,Break News,10324,History,515,Humor-Σάτυρα-Κεντρίσματα,975,Interesting,2401,Movies,13,Nature-Travel,480,Reportage-Exclusive,69,Sience - Technology,536,Social Media,136,Sports,950,Video,29,Άρθρα,530,Αστυνομιία-Έγκλημα,1078,Βιβλία-Εκδόσεις,72,Γιώργος Φάκος,240,Διηγήματα,49,Ειδήσεις,11796,Ηealth - Μedicine,1154,Καταγγελίες,211,Λογοτεχνία,10,Λογοτεχνία.,5,Μαγειρική-συνταγές,685,Μουσική,194,Νίκος Ράμμος,237,Ομογένεια,862,Συγγραφείς,142,
ltr
item
TGBNEWS: Τηλεόραση: Αυτή η γιαγιά των "παραμυθιών"...
Τηλεόραση: Αυτή η γιαγιά των "παραμυθιών"...
https://4.bp.blogspot.com/-qhROTFASmOs/W38bIm5KCoI/AAAAAAAC7ZI/au2DpfwkhG0AKVjTZC3XD0uE78xRUPA3QCLcBGAs/s640/children-403582_960_720.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-qhROTFASmOs/W38bIm5KCoI/AAAAAAAC7ZI/au2DpfwkhG0AKVjTZC3XD0uE78xRUPA3QCLcBGAs/s72-c/children-403582_960_720.jpg
TGBNEWS
https://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_434.html
https://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/
http://www.tgbnews.com/2018/08/blog-post_434.html
true
2038196663235419812
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy