Ιστορία ενός γαιδάρου

SHARE:


Διηγημένη από αυτόν τον ίδιον 
εις τους γαιδάρους του χωριού του

Εγώ γεννήθηκε στο στάβλο ενός Βουλευτή, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή εις την κυβέρνηση, μόλο που ανθρωπιά δεν είχε περισσότερη από τους γονείς μου.
Εκείνος τοποθετούσε και ξε-τοποθετούσε Νομάρχες, εκείνος μετέθετε δικαστές, εκείνος είχε σε όλες τις θέσεις δικούς του και ως και ο πατέρας μου που στα νιάτα του είχε χρησιμεύσει ως Γάιδαρος της Κυβέρνησης κι έπαιρνε μισθό ακόμα και όταν στα γεράματά του δεν μπορούσε πλέον, αλλά εξακολουθούσε να παίρνει σύνταξη.

Όταν εγώ μεγάλωσα κι έγινα καλός για στρώσιμο, ο αφέντης μου με πήγε να με συστήσει στον πρωθυπουργό. Και ο πρωθυπουργός, χωρίς να τον αφήσει να τελειώσει, τον διέκοψε λέγοντάς του ότι ο πατέρας μπορεί τώρα να κάθεται να ξεκουράζεται με τη σύνταξή του η οποία θα του χορηγείται τακτικά ως και τον θάνατό του κι εγώ θα λάβω επίσημα τη θέση του πατέρα μου, με τον μισθό που απαιτεί η θέση, ως πλέον επίσημος Κυβερνητικός Γάιδαρος.

Η προσφορά του κυρίου πρωθυπουργού ήταν βέβαια γενναία, αλλά ο αφέντης μου είχε ανώτερες ιδέες για μένα. Ο αφέντης μου σκόπευε να με βγάλει από τον βόρβορο του στάβλου και να με προάγει σε επαγγέλματα ανώτερα.

Ήταν τότε στο τόπο μας ένας Γυμνασιάρχης, που δεν ήθελε να προβιβάσει το παιδί του αφέντη μου επειδή, έλεγε, δεν ήταν άξιο ούτε καν για τον βαθμό που είχε τον οποίο απρεπώς ο προκάτοχος Γυμνασιάρχης του ε΄χε δώσει, χαριζόμενος ίσως στον βουλευτή πατέρα του. Αυτός έδειχνε μεγάλη αυθάδεια κι έπρεπε να γνωρίζει ότι μια λέξη του αφέντη μου θα του στερούσε τη θέση.
Πραγματικά, μόλις ο πρωθυπουργός άκουσε την αγανάκτηση του αφέντη μου υπέγραψε την παύση του Γυμνασιάρχη. Και ο αφέντης μου πρότεινε εμένα στη θέση του.

Όταν ο πρωθυπουργός το άκουσε... και φαντάστηκε Γάιδαρο Γυμνασιάρχη... έμεινε άφωνος.
-Βρε,βρε", μόνο είπε, μα το είπε μέσα του. Ο αφέντης μου έφερνε πλήθος ψήφους στη Βουλή.
Ο αφέντης μου, κάνοντάς με Γυμνασιάρχη ήθελε πρώτον να τιμωρήσει τον αυθάδη Γυμνασιάρχη που του αρνήθηκε τον προβιβασμό του παιδιού του κι έπειτα να δείξει στο τόπο του την μεγάλη πέραση που είχε στην κυβέρνηση, την ισχύ του, με κάποιο τρόπο την παντοδυναμία του. Και να κάνει τις Αρχές όλες και τις εξουσίες του τόπου να τον τρέμουν και να τον υπακούν. Έτσι, ο πρωθυπουργός έμεινε να σκέφτεται.
"Βρε υπουργέ" του λέει, "τι τα σκέφτεσαι;"
"Σκέφτομαι" του λέει "πως διάολο μπορεί να γίνει τέτοιο πράγμα".
"Πως;" λέει ο αφέντης μου, "ιδού: Ο γάιδαρός μου ονομάζεται Θεόδωρος. Είναι το όνομα που του έδωσα όταν γεννήθηκε και τον πατέρα του όταν τον αγόρασα τον ονόμασα Ιωάννη. Τώρα ο Θεόδωρος Ιωάννου δεν μπορεί να έχε έδρα Γυμνασιάρχου;"
"Κατάλαβα" είπε ο πρωθυπουργός. "Μα έπειτα;..."
"Έπειτα" λέει ο αφέντης μου "άφησε εμένα. Εγώ κάνω ότι θέλω στον τόπο μου και κανείς δεν τολμά να μιλήσει. Αν θέλεις να μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε στη Βουλή, πρέπει να μπορώ να κάνω ότι θέλω στον τόπο μου.

Έτσι το ένταλμα υπογράφτηκε και μετά υπογράφτηκε από τον βασιλιά κι εγώ διορίστηκα Γυμνασιάρχης του νομού μας, κατά προτίμηση έντιμων και μορφωμένων πολιτών που ζητούσαν τη θέση. Μα ο αφέντης μου ήξερε να κάνει τα πράγματα όπως ήθελε, να συμβιβάζει τα ασυμβίβαστα και όταν επέστρεψε από την Αθήνα, φέρνοντας μαζί του το ένταλμα είπε πως δεν ήταν αξιοπρεπές για μένα να χάνω τον καιρό μου δίνοντας μαθήματα στο Γυμνάσιο αλλά να στείλω αντικαταστάτη μου υφηγητή, τον οποίο αυτός διόρισε κι έτσι εγώ έμεινα ανενόχλητος στον στάβλο μου, καθώς ο αφέντης μου μου έλεγε να συγγράψω.

Έγινα λοιπόν Γυμνασιάρχης με αυτό τον τρόπο για αρκετό καιρό και θα έμενα για περισσότερο εάν ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεν δυσαρεστούσε με ανοησίες τον αφέντη μου. Ο πρόεδρος δεν ήθελε να ξεχωρίζει τον αφέντη μου από τους άλλους συμπολίτες του και να τον εκτιμά περισσότερο υπακούοντάς τον και υπηρετώντας τον.
Ο  αφέντης μου είχε διάφορες δίκες στα δικαστήρια και ο πρόεδρος δεν του έδινε πάντα δίκιο.  Λες και ήταν δυνατόν ένας αφέντης σαν τον κύριο Βουλευτή να έχει ποτέ άδικο!

Έτσι ο αφέντης μου θύμωσε, σκυλόβρισε τον πρόεδρο και αμέσως έγραψε στο υπουργείο να έρθει η μετάθεσή του με το πρώτο ατμόπλοιο, διορίζοντας στη θέση του τον Θεόδωρο Ιωάννου, επειδή αυτή ήταν η επιθυμία του. Ήθελε να με ανεβάζει βαθμίδα, βαθμίδα, στις υψηλότερες θέσεις της Επικράτειας.
Αφού έγινε και αυτός ο διορισμός και ο αφέντης μου ικανοποιήθηκε, είπε στους δικαστές ότι λόγω υγείας του νέου προέδρου θα μπορούσε να προεδρεύει ο γηραιότερος.

Η μετάθεση εκείνου του προέδρου και ο δικός μου προβιβασμός ανάμεσα σε φρόνιμους ανθρώπους ήταν για να δοθεί ένα αποτελεσματικό μάθημα στους λοιπούς δικαστές. Αλλά οι άνθρωποι δεν ωφελήθηκαν ποτέ από αυτό και λίγο αργότερα ο Ειρηνοδίκης του τόπου μας, έτσι για χαρά του, ήθελε να ταράξει τον αφέντη μου που ήταν βουλευτής και είχε πέραση.
Ο Ειρηνοδίκης εκείνος, σε μια υπόθεση του αφέντη μου, μας ενημέρωσε να τον συμπαθήσουμε μα... η δουλειά ήταν πολύ φανερή... και δεν τολμούσε να δώσει άδικο του αντιδίκου μας. Ο αφέντης μου τότε έχασε την υπομονή του και είπε στον Ειρηνοδίκη ότι θα πάει ο ίδιος την ημέρα της συζήτησης καβαλικεμένος στον πρόεδρο, στην αίθουσα του Ειρηνοδικείου, να του βάλει μυαλό.

Ο αφέντης μου το είπε και το έκανε. Την ημέρα της συζητήσεως με καβαλίκεψε και με όλη την πομπή και την παράταξη, ακολουθούμενος από τους ανθρώπους του, ξεκινήσαμε για το δικαστήριο.
Με αυτό τον τρόπο εγώ έκανα πανηγυρικά την είσοδό μου στο ναό της Θέμιδος και έπαιρνα τη νέα μου θέση.

Όταν μπήκαμε, η ισόγειος αίθουσα του Ειρηνοδικείου ήταν γεμάτη στιβασμένους ανθρώπους. Ένας κλεισμένος σάπιος αέρας και μια ζέστη που σου έπαιρνε τη ζωή. Ήταν όλοι γυρισμένοι με τα πρόσωπα προς τον δικαστή και πολύ προσεκτικοί σε ότι γινόταν. Έτσι εμείς μπήκαμε από πίσω απαρατήρητο. Μα η κάψα ήταν μεγάλη κι έκανε σε μένα αυτό που συνήθως κάνει στους γαιδάρους. Τα πνευμόνια μου φούσκωσαν... τα ρουθούνια μου διαπλατώσανε... τα μάτια μου στρογγύλεψαν... και μια εσωτερική ώθηση ακαταμάχητη με έκανε να βγάλω μια γκαριξιά τέτοια που ποτέ γάιδαρος, έστω και πρόεδρος, δεν έβγαλε ποτέ παρόμοια!

Η αίθουσα ολόκληρη αναστατώθηκε. Κανείς δεν ήξερε τι συνέβη. Φόβος και πανικός κυρίευσε όλους. Άλλοι φώναζαν, άλλοι έφευγαν, άλλοι γκρεμοτσακίζονταν... και ο Ειρηνοδίκης ξαφνιασμένος κι έντρομος πετάχτηκε από το παράθυρο και τσάκισε το ποδάρι του. Ποτέ πρόεδρος δεν πέτυχε τόσο στην παρουσίασή του, δεν έκανε τέτοιο σάλο η γκαριξιά του.

Στο άκουσμα αυτού του συμβάντος ο τόπος όλος αγανάκτησε. Κατηγορούσαν τον αφέντη μου και πολλοί από τους δικούς του δεν τολμούσαν να τον δικαιολογήσουν με τη θέρμη που τον υπερασπίζονταν πρώτα. Το δικαστικό σωματείο του τόπου έκανε ιδιαίτερη σύσκεψη κι έστειλαν στον υπουργό της Δικαιοσύνης αναφορά ζητώντας την πρόβλεψή του. Την τύφλα τους!

Κανείς δεν έμαθε ποτέ πως μεταχειρίστηκε εκείνο το χαρτί ο υπουργός. Και ο αφέντης μου ήταν Βουλευτής και μπορούσε καβαλικεύοντας εμένα να γυρίζει τη χώρα καβαλάρης πάνω μου για να έχει να λέει ότι έχει την ευχαρίστηση να καβαλικεύει τον Πρόεδρο των Δικαστηρίων.

Τιμές, θριάμβους, τεμενάδες και προσκυνητά τα μοιραζόμουν με τον αφέντη μου. Εκείνος στηριζόταν σε μένα κι εγώ ευχαριστιόμουν απ' αυτό. Αναντιρρήτως ήμουν πλασμένος γι αυτόν κι αυτός για μένα. Αλλά μη νομίζετε ότι ήταν απλές τιμές και κούφιοι θρίαμβοι οι δικοί μου. Καθόλου. Ο αφέντης μου ήθελε να μου κάνει τιμές. Και γι αυτό με έθρεφε με βρώμη και με χορτάρι υψηλής ποιότητας. Πολλές φορές μου έδινε και ψωμί. Και πάνω απ' όλα σαμάρι δε μπήκε στη ράχη μου. Ο πατέρας και η μάνα μου έβαζαν σαμάρι αλλά εμένα μου έβαλαν σέλα.

Η ανάπαυση, το καλό φαγητό, τα χάδια, οι περιποιήσεις, με έκαναν έναν γάιδαρο πρώτης τάξεως. Γάιδαρο μεγαλόσωμο, γεμάτο με ζωηρότητα και δύναμη. Κάθε φορά που βγαίναμε έξω με τον αφέντη μου και ο αφέντης μου έβλεπε να έρχεται κάποιος από τους μη ευνοούμενούς του, με κένταγε κάτω από τη σέλα κι εγώ τέντωνα τα αφτιά μου, ξεφυσούσα από τα ρουθούνια μου κι άρχιζε κλωτσιές στον αέρα κατά το μέρος που ερχόταν ο εναντίον μας.
Εγώ και ο αφέντης μου! Στον τόπο δεν ακουγόταν άλλος κανένας!...

Εκείνες τις ημέρες είχε έρθει στο νομό μας νέος δημόσιος μηχανικός, που μετατέθηκε από άλλο νομό διότι δεν ευχαριστούσε τον εκεί αρχικομματάρχη Βουλευτή τους που απαιτούσε να κατεδαφιστεί το σπίτι του αντιπάλου του για να έχει το δικό του καλύτερη θέα.
Ο μηχανικός ήταν φρόνιμος άνθρωπος και όταν είδε πως την έπαθε μια φορά, αποφάσισε να μη την ξαναπάθει. Έτσι, όταν έφτασε στο τόπο μας ρώτησε ποιος ήταν ο Βουλευτής και ήρθε αμέσως να επισκεφθεί τον αφέντη μου. Του είπε ότι επιθυμεί την αγάπη του και την υπεράσπισή του και θα άκουγε τις διαταγές του. Ο αφέντης μου τον ευχαρίστησε για τη τόση ευγένεια, του είπε ότι επιθυμεί κι αυτός να παρουσιαστεί μια περίσταση για να του είναι ωφέλιμος και του έδωσε ένα σχέδιο ενός δρόμου για να πηγαίνουμε στα χωράφια μας.

Ο δρόμος θα γινόταν για εμένα και τον αφέντη μου επειδή άλλος δεν είχε κάτι προς τα εκεί κι έπρεπε να στοιχίσει 200.000 δραχμές. Το σχέδιο έγινε, στάλθηκε κι εγκρίθηκε αμέσως από το υπουργείο. Ωραίος, μεγαλοπρεπής δρόμος μα δεν μου έμελλε να τον χαρώ.

Μαθημένος σε τιμές τόσες, με χαιρετισμούς, χαϊδεμένος, κολακεμμένος απ' όλο τον τόπο... τα μυαλά μου άρχισαν να φουσκώνουν. Ως κι εμείς οι γάιδαροι έχουμε τις φαντασίες μας, τις αταξίες μας επειδή η γαιδουροσύνη είναι η φύση μας. Η τυφλή υπακοή στον αφέντη μου άρχισε να με βαραίνει. Κάθε φορά που ερχόταν να με βγάλει από τον στάβλο εγώ θύμωνα, του γύριζα τα πισινά μου και τον φοβέριζα. Κάποτε του έδωσα μια κλωτσιά στο γόνατο και το γόνατο σάπισε και ο αφέντης μου πέθανε.

Εκείνη η κλωτσιά που πέθανε τον αφέντη μου με χαντάκωσε. Κλωτσώντας τον αφέντη μου κλότσησα την ευτυχία μου! Οι κληρονόμοι του αφέντη μου δεν με χρει΄λαζονταν πλέον και με πούλησαν σε χωριάτη και αγαπητοί μου σύντροφοι τρώω περισσότερες ξυλιές παρ΄σα χόρτα και ψοφάω της πείνας!

Μα, στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα! ...

Ανδρέας Λασκαράτος
Σατιρικός ποιητής και πεζογράφος. Στο βιβλίο "Ιστορία ενός γαϊδάρου" σκιαγραφούνται με διεισδυτικότητα και δηκτικότητα ανθρώπινοι χαρακτήρες, όπου άλλο το "φαίνεσθαι" και άλλο το "είναι". Χαρακτηριστικό δείγμα της γραφής αυτής, ο κατεξοχήν φιλόσοφος του ζωικού βασιλείου, ο γάιδαρος. 

COMMENTS

Name

Admin Says,739,Break News,10312,History,608,Humor-Σάτυρα-Κεντρίσματα,1070,Interesting,2910,Movies,13,Nature-Travel,632,Reportage-Exclusive,68,Sience - Technology,595,Social Media,138,Sports,1116,Video,29,Άρθρα,633,Αστυνομιία-Έγκλημα,1594,Βιβλία-Εκδόσεις,76,Γιώργος Φάκος,330,Διηγήματα,49,Ειδήσεις,13615,Ηealth - Μedicine,1424,Καταγγελίες,209,Λογοτεχνία,21,Λογοτεχνία.,8,Μαγειρική-συνταγές,953,Μουσική,229,Νίκος Ράμμος,253,Ομογένεια,921,Συγγραφείς,155,
ltr
item
TGBNEWS: Ιστορία ενός γαιδάρου
Ιστορία ενός γαιδάρου
https://1.bp.blogspot.com/--XjaztL4QOw/XbRLqERy-EI/AAAAAAADxKI/7Apz1XRPokc5J05VjXCwVGA9Q32eFKCyQCLcBGAsYHQ/s640/donkey-2996965_960_720.jpg
https://1.bp.blogspot.com/--XjaztL4QOw/XbRLqERy-EI/AAAAAAADxKI/7Apz1XRPokc5J05VjXCwVGA9Q32eFKCyQCLcBGAsYHQ/s72-c/donkey-2996965_960_720.jpg
TGBNEWS
https://www.tgbnews.com/2019/10/blog-post_991.html
https://www.tgbnews.com/
https://www.tgbnews.com/
https://www.tgbnews.com/2019/10/blog-post_991.html
true
2038196663235419812
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share to a social network STEP 2: Click the link on your social network Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy